استفاده بیش از حد از فروکتوز، به صورت فردی، می تواند اثرات متضادی نسبت به موارد مورد نظر داشته باشد و به یک "قاتل" سلامتی احتمالی تبدیل شود. با وجود شاخص گلیسمی پایین، فروکتوز به سرعت به کبد می رسد و به سرعت به چربی تبدیل می شود، درست مانند الکل که مسیرهای متابولیکی یکسانی را دنبال می کند.
بخش اعظم این دانش جدید است و به درک مکانیسم های پیش التهابی گلیکوزیله (به دلیل فروکتوز و گلوکز اضافی) که برای بدن مضر است، مرتبط است.
از زمان پارینه سنگی، هر انسانی مکانیزم دفاعی داشته است که وقتی با درک طعم شیرین مواجه می شود، جستجو برای قند بیشتر برای ذخیره آن را فعال می کند.
در واقع، در زمان های قدیم قند کمیاب بود و امکان یافتن گهگاهی یک لانه زنبوری یا درختی پر از میوه رسیده پیام بسیار مفیدی را ارسال می کرد، مشابه پیام "Pancia mia fatti capanna"، دعوتی برای پر کردن تا آنجا که ممکن است تا آنجا که ممکن است انرژی جمع شود.
اثرات مضر گلیکوزیشن و هر گونه مازاد فروکتوز فردی را می توان از طریق یک برنامه غذایی شخصی سازی شده اندازه گیری، درک و مدیریت کرد.
امروزه، در حالی که اضافه وزن، چاقی و بیماری های متابولیک در حال تبدیل شدن به عامل اصلی مرگ و میر در دنیای غرب هستند، شاید این دیگر پیام مفیدی نباشد و مطمئناً بهتر است بدانیم که ابزارهای جلوگیری از انتشار آن پیام تجمع چیست. در زندگی روزمره هر فرد
ما می دانیم که گلوکز، قند و حتی شیرین کننده های مصنوعی به دلیل سیگنال هایی که به بدن ارسال می کنند، چاق می شوند، نه فقط کالری که نشان می دهند. علاوه بر این، از سال 2017 تحقیقات علمی این امکان را به وجود آورده است که کشف شود 62 درصد از واکنش های التهابی یا آلرژیک که منشأ آنها مشخص نیست، می تواند از محصولات گلیکوزیشن ناشی شود، به دلیل وجود بیش از حد فروکتوز و گلوکز در بدن.
همان مکانیسمهای گلیکوزیشن نیز توسط الکل و پلیالها القا میشوند و در واقع درک محل قرارگیری قندها که میتواند به افزایش سطح گلیکوزیشن بدن کمک کند، ضروری است.
همچنین بخوانید
قندهای ساده، نامرئی و پنهان: کجا یافت می شوند و چگونه می توان اثرات آنها را کاهش داد؟
بنابراین این فقط در مورد اثرات شکر (چه سفید یا نیشکر) نیست، بلکه مربوط به قندها (به صورت جمع) است که شامل گلوکز، فروکتوز و غیره نیز می شود.
این صنعت کمکی به جستجوی راه حل های سالم نمی کند. در واقع، در سالهای اخیر، مقدار شکر و نمک موجود در غذاهای به ظاهر سالم، مانند غلات صبحانه، به شکلی کاملاً بیفایده افزایش یافته است، احتمالاً تنها به منظور افزایش مکانیسمهای اعتیاد در خرید.
بدترین اقدام، با این حال، شاید ناشی از استفاده، بسیار گسترده در ایالات متحده آمریکا، با این حال بسیار گسترده در جهان، و همچنین در حال رشد در ایتالیا، از گنجاندن فراوانی فروکتوز واقعی در میان مواد تشکیل دهنده از شربت ذرت (HFCS High Fructose) باشد. شربت ذرت) که از آن به عنوان شیرین کننده تقریباً در تمام محصولات صنعتی استفاده می شود.
همه چیز احتمالاً از در نظر گرفتن نادرست شاخص گلیسمی (که ارزیابی می کند یک غذا چقدر قند خون را افزایش می دهد) شروع می شود بدون اینکه حداقل در نظر گرفتن میزان افزایش سطح چربی در خون (تری گلیسیرید) یا در عوض باعث التهاب در خون شود. کبد.
فروکتوز مسیری متفاوت از گلوکز را برای متابولیزه شدن دنبال می کند و محدود نیست. تمام فروکتوز بدون افزایش مستقیم قند خون مستقیماً به چربی تبدیل می شود.
فقط فکر کنید که 3 لیوان بارولو (یا هر شراب دیگری) شاخص گلیسمی بسیار پایینی دارد، اما مطمئناً به این معنی نیست که آنها شما را چاق نمی کنند. فروکتوز این نوع چاق شدن را تسهیل می کند و آثار علمی که آن را نشان می دهد شروع به زیاد شدن می کند و بازتاب دقیق تری را در مورد نقش آن پیشنهاد می کند.
به ویژه پس از آن، درک اثر التهابی فروکتوز اضافی، از طریق تشکیل محصولات گلیکوزیله، حداقل از سال 2017 به بعد، اجازه می دهد تا درک کنیم که استفاده از قندها (همیشه به صورت جمع...) به القاء کمک می کند. یکی از سه شکل التهاب ناشی از غذا که امروزه شناخته شده است.
علاوه بر این، التهاب ناشی از غذاها (و افزایش مرتبط با BAFF) ممکن است حتی بیشتر به اثرات مضر متابولیک کمک کند.
من فقط برخی از جنبه های مربوط به فروکتوز را تجزیه و تحلیل می کنم و به یاد می آورم که آسیب ها ناشی از استفاده از آن به عنوان شیرین کننده، استفاده بیش از حد از آن است و مطمئناً از استفاده به مقدار مناسب نیست. میوه کامل (که همچنین حاوی فروکتوز است).
فعالیت محافظتی ضد سرطانی میوه کامل کاملاً تأیید شده است، در حالی که اکنون به نظر واضح است که میوه های فاقد فیبر (آب میوه) یا مرباهای تهیه شده با قند میوه، تحت شرایط خاصی در رشد چاقی دخالت می کنند.
هنگامی که فروکتوز به عنوان یک شیرین کننده استفاده می شود، آسیب به سلامتی مشهود است.
بنابراین، به طور خلاصه، مشکل شیرین کردن، در حالی که در انتظار تایید علمی بیشتر است، به نظر می رسد ویرانگرتر از بسیاری دیگر از شرایط سم شناسی محیطی باشد.
با این حال، از دیدگاه من، به عنوان یک ایمونولوژیست، از رشد پدیدههای واکنش متابولیک به میوه در سالهای اخیر آگاه هستم.
افرادی که عادت به خوردن شیرینیهای حاوی فروکتوز دارند، حتی اگر آن را به عنوان «سالم» تبلیغ میکنند، عناصر واکنش نسبت به فروکتوز و شباهت آن را شناسایی میکنند (همانطور که برای پدیدههای التهاب ناشی از غذا اتفاق میافتد)، که یک واکنش التهابی احتمالی را نیز در برابر میوه کامل نشان میدهد.
هنگامی که التهاب ایجاد می شود، بدن با واکنش دفاعی پاسخ می دهد و سعی می کند چربی را انباشته کند، زیرا سیتوکین های التهابی مانند BAFF یا PAF، مانند محصولات گلیکوزیشن، مقاومت بیشتری به انسولین و محرکی برای افزایش وزن ایجاد می کنند.
در مرکز SMA که من در آن کار میکنم، سالهاست که افراد دارای مشکلات اضافه وزن را با معیارهای تغذیهای انتخابی فردی، از طریق مسیرهای درمانی خاص دنبال میکنیم. ما به طور فزاینده ای آگاه هستیم که پاسخ التهابی به غذا و القای چاقی به التهاب موجود در بدن، به ویژگی های فردی حساسیت به انسولین، به ویژگی های ژنتیکی فردی و مشخصات غذایی فرد بستگی دارد.
رهایی از این وضعیت اجتماعی اپیدمی چاقی ممکن است از طریق انتخاب های تغذیه ای که به کالری شماری یا شاخص گلیسمی بی فایده مرتبط نیستند، بلکه با فعال کردن متابولیسم از طریق برنامه های غذایی فردی و مهمتر از همه از طریق جستجوی مرجع مرتبط هستند.
برای شروع تازه همین حالا رژیم درمانی آنلاین رو شروع کن...