من بهترین رو می خوام !
تا یه باشگاه عالی پیدا نکنم نمی رم ورزش ! تا همه مقدمات آماده نشه کارو را نمیندارم! باید پزشکی قبول بشم فقط م دانشگاه تهران! تا خونه نخریم بچه دار نمی شم ! تا پول درست و حسابی تو جیبم نباشه نمی رم مسافرت ! یا عروسی نمی گیرم یا بهترین عروسی رو می گیرم !

شما چقدر از این حرفا شنیدین ؟ یا احیانا چقدر از این حرفا می زنین؟ من باید بهترین باشم یا من بهترین رو می خوام !
این یه تله ی بزرگه .خیلی بزرگ ! راستش بزرگی شو من میدونم و بس ! چون چندین مرتبه توش افتادم ! لا مصب هر چی هم که توش سقوط میکنی تمومی نداره می کشدت پایین و می بره و می بره !انگار که ته نداره و مسیرش یکطرفه س ! فقط رو به پایین و فقط سقوط!
داستان از اونجایی شروع شد که پدر و مادر من همیشه ازم میخواستن بهترین باشم ! با ادب ترین ، با هوش ترین، درس خوان ترین ! خوب منم شدم ، بعد که رفته رفته بزرگ شدم و دبیرستان و دانشگاه ، هنوزم من تقریبا تو همه جا بهترین بودم ، همیشه شاگرد اول همیشه با ادب تو همه مهمونی ها همه ازم خوششون می اومد و . . .
بعدش عاشق شدم از بد حادثه اونم عشق بهترینی بود ! رفتم سرکار اونجا م همیشه بهترین نیرو بودم ، به سرعت پیشرفت کردم مدیر شدم از بد حادثه! .خلاصه که تو همه چی و همه جا بهترین بودم و آفت اصلی همین بود !
کم کم یاد گرفتم که زندگی همین طوریه و منم باید همه جا بهترین باشم و البته هم بدبختانه تا اون زمان تو همه چی بهترین بودم !
رسیدم به نقطه ای که تصمیم گرفتم با استفاده از تحصیلات دانشگاهی و توانمندی هام کاری رو رابندازم .خوب تا اون لحظه بهترین بودم و به اینم فکر می کردم که شرکتی که تاسیس می کنم باید بهترین باشه !
بهترین بودن هم که مجانی نیست ، راحت نیست ، نشستم و فکر کردم چه چیزایی برای بهترین بودن این شرکته لازمه ! اول دانش مدیریتی ، رفتم MBA خوندم ! حالا زبان ، رفتم دو سال هم انگلیسی خوندم . البته خوب تو همین خوندن ها هم باید بهترین می بودم دیگه پس کلی وقتم رو گرفت . بعد باید تیم درست کنم از کی ها ؟ بهترین آدم ها ، دفتر اجاره کنم چطور باشه ؟ بهترین و . . .
خلاصه که افتادم تو تله بهترین و بهترین و بهترین ! و همین باعث شد برای را انداختن کسب و کار خودم 10 سال دور خودم بچرخم تا بهترین رو رابندازم.! ! کم کم که دیدم به هدفم نمی رسم مریض شدم واضطراب گرفتم!
به همین سادگی !
قصه ای که براتون تعریف کردم تو روان شناسی بهش میگن کمال گرایی ! ایده آل خواهی !
یعنی من تمام رو می خوام بهترین رو می خوام و اگر کامل نباشه نمی خوام !
در حالیکه تو دنیای واقعی اصلا اینطوری نیست ! هیچ چیز در دنیا کامل نیست ، تمام نیست ، حتی خودمون !پرفایده ترین میوه ها هم یک ضرر کوچولو دارند ! بهترین آدم هم یک عادت بدی داره !در دنیا 100 وجود نداره .واقعیت اینه که اگه بخوای منتظر بهترین بشینی و دایم بهترین رو بخوای حالا حالا باید بشینی ، بزک نمیر بهار می آد.گاهی هم بهار نمیاد و افسردگی به جاش می آد و اضطراب به جاش می آد !
خوبه که بتونیم به خودمون بقبولونیم که حالا 100 نمیشه باشه 90 هم خوبه . حالا پزشکی می خوای باشه .دانشگاه تهران نشد دانشگاه یزد هم خوبه .حالا بهترین عروسی نمیشه نباید که بی خیال جشن بشی !
یه تجربه ی دیگه ی خودمو بگم اونجایی که کمال گرایی م رو گذاشتم کنار و خودتون مقایسه کنین :
بعد از زایمان م 17 کیلو اضافه وزن داشتم .دنبال یک باشگاه می گشتم که نزدیک خونه مامانم باشه خوب هم باشه تا پسرم رو بزارم پیش مامانم و برم باشگاه .خوب به سختی اون باشگاه پیدا شد . البته خیلی هم خوب نبود . من کم کم یاد گرفته بودم که کمال گرا نباشم. اون باشگاه صبح تا 2 مال خانم ها بود و من هم به خاطر بچه معمولا شبها بیدار بودم و صبح ساعت 10 زودتر بیدار نمی شدم .گاهی هم یازده ! تا صبحونه بخورم و خودمو پسرم رو آماده کنم و را بیفتم و بچه رو به مامانم بسپرم . تقریبا وقت تموم بود. کمی سعی کردم ولی نشد .دیدم نمیشه . به خودم گفتم کمال گرایی رو بزار کنار . شروع کن با همین امکاناتی که داری .با خودم تصمیم گرفتم که بدون باشگاه هم میشه به هدفم برسم . هر روز پسرم رو میزاشتم تو کالسکه و به مدت یکساعت از دم در خونه راه می رفتم و با کالسکه راه می رفتم و با کالسکه برمی گشتم . به مدت سه ماه اینکارو انجام دادم .
نتیجه فوق العاده بود ! بعد از سه ماه خیلی راحت نه کیلو و نیم لاغر شدم بدون زحمت آنچنانی .
این دو تا تجربه رو نوشتم تا به همه بگم منتظر بهترین نباشین تا قدم در راه بزارین .هر کاری هر چیزی : شروع کنین با همین امکاناتی که دارین ، با همین ابزار هایی که دارین . شروع کنین ، قدم بزارین ،جلو برین ، کم کم نتایج خوب به وجود میان . نتیجه ی خوب که بگیرین کم کم خودتونم قوی تر می شین ! فقط مهم اینه که شروع کنی !
اینکه بهترین باشه تا من شروع کنم نه !ممکنه اون پول گنده هه هیچوقت نیاد که اون مسافرت عالی رو بری پس سعی کن این مسافرت های کوچولو و ریز ریز رو سعی کن از دست ندی !
امیدوارم این تجربه به دردتون بخوره و تو زندگی تون به کارتون بیاد .