
سامان چند ماه بود میخواست یک کار جدید شروع کند.
همهچیز را بررسی کرده بود.
قیمتها را دیده بود،
بازار را زیر و رو کرده بود.
با چند نفر مشورت کرده بود.
حتی برای شکست هم چند سناریو نوشته بود.
اما هنوز شروع نکرده بود.
هر بار که دوستش میپرسید:
«پس کی شروع میکنی؟»
میگفت:
«وقتی مطمئن بشم تصمیم درسته.»
یک روز بالاخره یک مغازه کوچک برای اجاره پیدا کرد.
قیمتش مناسب بود.
موقعیتش هم بد نبود.
اما هنوز چند سؤال توی ذهنش داشت.
اگر مشتری نیاد چی؟
اگر اجاره بالا بره چی؟
اگر کار نگیره چی؟
اگر گزینه بهتری پیدا بشه چی؟
دوستش گفت:
«خب، همه اینا ممکنه اتفاق بیفته. بالاخره میخوای چیکار کنی؟»
سامان گفت:
«باید بیشتر فکر کنم.»
سه هفته گذشت.
وقتی دوباره سراغ مغازه رفت، دید شخص دیگری آن را اجاره کرده.
همان لحظه فهمید مشکلش کمبود اطلاعات نبود.
مشکلش این بود که منتظر اطلاعات کامل بود.
چند روز بعد، صاحب یک مغازه دیگر با او تماس گرفت.
گفت:
«اگه هنوز دنبال کاری، این مغازه آزاد شده.»
سامان این بار دوباره شروع کرد به حسابوکتاب.
اما وسط کار، یک کاغذ برداشت و دو ستون نوشت.
در ستون اول نوشت:
«چیزهایی که میدانم.»
در ستون دوم نوشت:
«چیزهایی که نمیدانم.»
ستون دوم خیلی بزرگتر بود.
چند لحظه به آن نگاه کرد.
بعد لبخند زد و گفت:
«پس قرار نیست هیچوقت همهچیز رو بدونم.»
این بار تصمیم گرفت شروع کند.
نه چون مطمئن بود موفق میشود.
بلکه چون فهمیده بود مطمئن شدن کامل، هیچوقت قرار نیست اتفاق بیفتد.
مغازه را گرفت.
ماه اول سخت گذشت.
فروش آنطور که فکر میکرد نبود.
چند تصمیمش اشتباه از آب درآمد.
اما همان اشتباهها چیزهایی به او یاد داد که ماهها فکر کردن نتوانسته بود یادش بدهد.
فهمید مشتریها واقعاً چه میخواهند.
فهمید کدام جنس فروش ندارد.
فهمید چه ساعتی مغازه شلوغتر است.
و فهمید کجا باید روشش را عوض کند
سه ماه بعد، شرایط بهتر شد.
نه به خاطر اینکه از اول همهچیز را درست پیشبینی کرده بود.
به خاطر اینکه شروع کرده بود و اجازه داده بود واقعیت به او آموزش بدهد.
یک شب دوستش از او پرسید:
«اگه اون روز مطمئن نبودی، چرا شروع کردی؟»
سامان گفت:
«چون فهمیدم بعضی جوابها پشت میز به دست نمیان؛ باید بری توی میدان تا پیداشون کنی.»
بعد کمی مکث کرد و گفت:
«من فکر میکردم برای شروع باید چراغ سبز کامل داشته باشم.
بعد فهمیدم بعضی وقتها چراغ سبز رو باید خودت روشن کنی.»
درس کوتاه
قرار نیست قبل از حرکت، همه مسیر را ببینی.
گاهی باید با اطلاعات کافی شروع کنی، جلو بروی، نتیجه را ببینی و وسط راه اصلاح کنی.
ابهام همیشه نشانه اشتباه بودن مسیر نیست؛ گاهی فقط بخشی از مسیر است.
#تصمیم_گیری #کمال_گرایی #عمل_گرایی #رشد_فردی #زندگی