
ما هر روز کلی تصمیم میگیریم؛ از اینکه صبح چی بپوشیم گرفته تا اینکه کجا سرمایهگذاری کنیم، چه شغلی رو قبول کنیم یا با چه کسی وارد رابطه بشیم. خیلی از این تصمیمها سرنوشت ما رو میسازن، برای همین باید بدونیم چطور درستتر، سریعتر و با اعتماد به نفس بیشتری تصمیم بگیریم.
خبر خوب اینه که تصمیمگیری، یه توانایی ذاتیه، ولی مثل بقیه مهارتها میتونه تقویت بشه. فقط کافیه بدونیم چطور!
وقتی میدونی یه تصمیم مهم در راهه، آماده بودن خیلی کمکت میکنه. اطلاعات جمع کن، گزینههات رو بررسی کن و یه نقشه ذهنی بچین. اینطوری هم ذهنت آرومتره، هم احتمال اشتباه کمتر میشه.
مثال واقعی؟ قبل از اینکه پیشنهاد یه همکاری رو قبول کنی، وقت بذار درباره طرف مقابل، شرایط کار و پیامدهاش فکر کنی.
دودلی قاتل تصمیمهای خوبه. اگه زیادی دستدست کنی، یا فرصت از دست میره یا اعتماد به نفست پایین میاد. حتی اگه اشتباه کنی، یه تجربهست. تمرین کن که تو کارهای کوچیک سریعتر تصمیم بگیری تا برای کارای مهمتر آماده باشی.
لازم نیست همه تصمیمها رو تنهایی بگیری. گاهی یه گفتوگوی ساده با یه دوست باتجربه یا همکار میتونه زاویه دیدت رو عوض کنه. فقط حواست باشه از آدم مناسب نظر بگیری، نه هر کسی.
نه اینکه انتخاب رنگ لباس مهم نباشه، ولی وقتی باید در مورد مسیر شغلیت تصمیم بگیری، بهتره وقت و انرژیت رو صرف اون کنی. یاد بگیر تصمیمها رو براساس اهمیتشون دستهبندی کنی.
وقتی یه بازه زمانی برای تصمیمگیری تعیین میکنی، کمتر دچار وسواس فکری میشی. بگو: «تا فردا ظهر باید تصمیمم رو بگیرم.» این به تمرکزت کمک زیادی میکنه.
وقتی با دهتا گزینه روبهرو میشی، مغزت قفل میکنه. به جای بررسی همه، سعی کن سریع ۲–۳ تا گزینه خوب رو فیلتر کنی و فقط روی اونها تمرکز بذاری.
قدیمی ولی همیشه جواب میده. یه کاغذ بردار، گزینههات رو بنویس و برای هرکدوم مزایا و معایبش رو یادداشت کن. گاهی با یه نگاه، همهچی روشن میشه!
اگه ذهنت خستهست، بلند شو و کمی قدم بزن. ورزش سبک مثل پیادهروی یا یوگا باعث میشه مغزت بازتر و متمرکزتر بشه. بعضی از بهترین تصمیمها سر قدم زدن گرفته شدن!
ذهن خسته تصمیمهای عجیب میگیره. اگه خوابت کمه یا فکرت درگیره، اول استراحت کن، بعد تصمیم بگیر. تصمیم مهم = ذهن شارژ!
یه بار تصمیمی گرفتی که نتیجه خوبی نداشت؟ خب چرا بررسی نمیکنی چی شد که اینطوری شد؟ تجربههای قبلی معلم خوبی هستن، به شرطی که واقعا ازشون یاد بگیری.
تصمیم رو فقط بر اساس یه چیز میگیری، مثلاً ارزونترین محصول. سریع و آسونه، ولی خیلی سطحیه. مناسب تصمیمهای کماهمیته.
چندتا معیار تعریف میکنی (مثلاً قیمت، کیفیت، خدمات) و به هر گزینه امتیاز میدی. جمع امتیازها رو بررسی میکنی. خیلی کاربردیه برای تصمیمهای مهمتر مثل خرید ماشین یا انتخاب شغل.
میگی: «اگه این گزینه فلان ویژگی رو نداره، حذفش میکنم.» اینطوری مرحله به مرحله گزینههات رو کم میکنی. هم سریعتره، هم منظمتر.
مغز برای اینکه سریعتر تصمیم بگیره، از میانبرهای ذهنی استفاده میکنه که بهشون میگن هیوریستیک. بعضیاشون مفیدن، ولی بعضیا باعث تصمیمهای اشتباه میشن.
یه چیزو فقط چون راحت به یاد میاری، فکر میکنی مهم یا رایجه. مثل وقتی که چون یکی از دوستات تو بورس ضرر کرده، تو هم فکر میکنی کل بازار بده.
یه نفر رو فقط به خاطر ظاهر یا یه ویژگی خاص، سریع توی یه دسته قرار میدی. مثل اینکه بگی «طرف کت و شلوار پوشیده، حتماً مدیره!»
تصمیمگیری مهارت مستقلیه، ولی به کمک یهسری مهارت دیگه بهتر میشه:
بتونی سوال درست بپرسی، شک کنی، تحلیل کنی و چشم بسته تصمیم نگیری.
بدونی کی باید سریع تصمیم بگیری، کی باید بیشتر فکر کنی. کنترل زمان = کنترل کیفیت تصمیم.
درک احساسات خودت و دیگران، حفظ آرامش موقع تصمیمگیری، کنترل استرس = نصف راه موفقیته!
اگه فقط بین گزینههای موجود بچرخی، شاید بهترین راهحل رو نبینی. ذهن باز یعنی خلق گزینههای بهتر.
تصمیم گرفتن فقط انتخاب بین چند گزینه نیست، یعنی اینکه داری آیندهت رو میسازی. خوشبختانه، این مهارت یادگرفتنیه. با تمرین، خودآگاهی، یاد گرفتن از اشتباهها و شناخت ذهن، میتونی تصمیمهایی بگیری که واقعا باهات همراستا باشن.
هر بار که بهتر تصمیم میگیری، یک قدم به زندگی دلخواهت نزدیکتر میشی.
اطلاعات و مطالب بیشتر
وبسایت: www.mehdisareminezhad.ir
وبلاگ مطالب علمی: saremimethod.viblog.ir
وبلاگ دل نوشته ها: mehdisareminezhad-nevesht.najiblog.ir
آپارات: مهدی صارمی نژاد
اینستاگرام: Mehdi_Saremi_Nezhad
لینکدین: Mehdi Sareminezhad
مقالات علمی: مهدی صارمی نژاد