ویرگول
ورودثبت نام
مرجان عزیزی
مرجان عزیزیبرنامه‌نویس
مرجان عزیزی
مرجان عزیزی
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

یعنی طمع مدار وصال دوام را

در جستجوی آغاز، در انتهای پایان، بر‌می‌خورم به غم! چشم در چشم! اشک‌آلود؟! کمی! خمیده اما نه! با لب‌هایی که گزیده می‌شوند تا شانه‌ها نلرزند، نریزند زانو‌ها! نریخته‌اند! پس می‌گریزم!به دو؟! نه! به آهستگی! آرامْ آرامْ! با اینکه آرام‌ام، جهت را اشتباه گرفته‌ام! مستقیم به دل غم!‌ شهری است پر هیاهو، من اما هیچ نمی‌شنوم. تلاش می‌کنم، بیشتر، باز هم بیشتر، هیچ! تنها سکوت است که بلندتر می‌شود! پرنده‌ها را می‌بینم، سگ‌ها که بازی می‌کنند، مردمان که می‌خندند، باران که می‌آید، برف که می‌بارد، تاریک که می‌شود، روشن که دوباره می‌شود و من که دوباره تنهای تنها قدم می‌زنم. اشک‌آلود؟! کمی! خمیده؟! خمیده!



۱
۲
مرجان عزیزی
مرجان عزیزی
برنامه‌نویس
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید