ویرگول
ورودثبت نام
malihe.imani.aghdam
malihe.imani.aghdam
malihe.imani.aghdam
malihe.imani.aghdam
خواندن ۸ دقیقه·۶ سال پیش

تحقیقات جدید نشان می دهد که ممکن است فعالیت بدنی به حفظ تفکر کمک کند

علیرغم علائم جسمی آسیب مغزی که در غیر این صورت ممکن است کسی دچار زوال عقل باشد ، افرادی که فعال تر بودند ، در طول زندگی کمتر از مشکلات شناختی گزارش می کنند.

این مطالعه از این نظر منحصر به فرد بود که محققان بعد از فوت ، مغز افراد مبتلا به زوال عقل و بدون آن را مشاهده کردند.
این مطالعه از این نظر منحصر به فرد بود که محققان بعد از فوت ، مغز افراد مبتلا به زوال عقل و بدون آن را مشاهده کردند.


ورزش می تواند به کاهش خطر و حتی بهبود علائم میزبان از مشکلات مزمن کمک کند. این شرایط شامل دیابت نوع 2 ، فشار خون بالا ، بیماری قلبی و افسردگی است . اکنون تحقیقات جدیدی که دیروز در مجله Neurology منتشر شد ، نشان داد که حرکت بیشتری ممکن است به محافظت در برابر زوال عقل نیز کمک کند .

این مطالعه نشان می دهد که سطح بالاتری از فعالیت بدنی در بزرگسالان مسن ممکن است ذخیره شناختی یا توانایی حفظ عملکرد شناختی را حتی در صورت تحولات دژنراتیو در مغز در غیر این صورت منجر به آسیب یا زوال عقل ایجاد کند.

دکتر آرون بوچمن ، استاد علوم اعصاب و روان در مرکز پزشکی دانشگاه راش در شیکاگو و همکار این تحقیق می گوید: این نتایج به ویژه برای افرادی که ممکن است مبتلا به آلزایمر باشند ، دلگرم کننده است . "اگرچه هیچ درمانی برای آسیب شناسی بیماری آلزایمر [آنچه در واقع مشکل ایجاد می کند] وجود ندارد ، این مطالعه نشان می دهد که حفظ شیوه زندگی فعال تر می تواند با برخی از اثرات مضر مقابله کند."

به نظر می رسد فعالیت روشی برای کمک به مقاوم کردن خود در برابر اثرات بد تحولات مغزی وابسته به سن است که در سطح سلولی اتفاق می افتد.

تحقیقات ، علیرغم شواهد موجود در مورد زوال مغز ، جنبش بیشتری را با افت شناختی کمتر پیوند می دهند.

این تحقیق جدید بخشی از پروژه حافظه و پیری راش است که از سال 1997 آغاز شد. افراد مسن بدون زوال عقل هر ساله رضایت به ارزیابی دقیق بالینی می دادند و موافقت می کردند که مغز ، کل نخاع خود را اهدا کنند ، و هنگام فوت آنها اعصاب و عضلات را انتخاب کنند.

بر خلاف اکثر مطالعات مبتنی بر جامعه ، این تحقیق منحصر به فرد است که نه تنها از شرکت کنندگان در زندگی پیروی می کند بلکه شامل ارزیابی مغزی بعد از مرگ نیز می شود و به محققان این امکان را می دهد تا رابطه بین اقدامات بالینی جمع آوری شده در پایان زندگی افراد را تحلیل کنند. با تغییرات جسمی که در مغز رخ می دهد.

این مطالعه شامل 454 شرکت کننده بود که به طور متوسط ​​90 سال زندگی می کردند. برای اندازه گیری فعالیت روزانه ، شرکت کنندگان ردیابی فعالیت را بطور مداوم برای یک دوره تقریباً هفت روزه پوشیدند (به طور متوسط ​​، این ضبط حدود دو سال قبل از فوت هر شرکت کننده جمع آوری شده بود). عملکرد شناختی توسط 19 تست سالانه توسط تکنسین های آموزش دیده اندازه گیری شد ، با یک امتیاز کامپوزیت به هر فرد اختصاص داده شد. محققان همچنین مهارت های حرکتی (مهارت های حرکتی و هماهنگی را با استفاده از مقیاس امتیاز دهی جهانی) اندازه گیری کردند.

پس از مرگ ، مغز هر یک از شرکت کنندگان برای 10 مورد تغییر مغزی مرتبط با سن ، از جمله نشانگرهایی که اغلب با بیماری آلزایمر همراه بود ، مورد بررسی قرار گرفت. هشتاد و پنج درصد از افراد شواهدی از دو یا چند مورد از این الگوهای زوال مغز را نشان می دهند که به این نوع زوال عقل مرتبط هستند.

بوچمن توضیح می دهد: "ما دریافتیم که سطح بالاتری از فعالیت بدنی در حالی که افراد زنده هستند با شناخت بهتر و خطر کمتری از زوال عقل همراه هستند."

اگرچه ممکن است انتظار داشته باشید که مغز افرادی که فعال تر بودند ، نسبت به افراد با فعالیت کمتری ، تغییرات وابسته به سن داشته باشد ، این چیزی نبود که محققان دریافتند. بوچمن می گوید: "وقتی ما واقعاً به تجزیه و تحلیل نگاه کردیم ، به هیچ وجه به میزان آسیب شناسی موجود در مغز آنها مربوط نمی شد." زوال عقل ، اما در حقیقت نسبت به افرادی که فعال نبوده اند ، کاهش شناختی کمتری داشتند.

بوچمن می گوید ، فعالیت بدنی محافظت از عملکرد مغز است ، نه با جلوگیری از تغییر در سطح سلولی که در کاهش شناختی نقش دارد ، بلکه توسط مکانیسم دیگری انجام می شود. اما آنچه که این مکانیسم است هنوز مشخص نیست.

در طی مدت مطالعه 20 ساله ، 191 نفر دچار زوال عقل و 263 نفر نشده اند. وی می افزاید: محافظت در برابر تغییرات دژنراتیو برای افراد دارای شناخت طبیعی و افرادی که دچار زوال عقل هستند صادق است.


این مطالعه اولین کسی نیست که به بررسی رابطه بین جنبش و افول شناختی می پردازد.

ذکر این نکته حائز اهمیت است که این مطالعه اولین کسی نیست که فعالیت بدنی را به نتایج بهتر در ارتباط با بیماری آلزایمر و زوال عقل پیوند می دهد. طبق تحقیقات انجمن آلزایمر ، مجموعه فزاینده ای از تحقیقات نشان می دهد که فعالیت بدنی می تواند به کاهش خطر کاهش شناختی کمک کند . با توجه به آکادمی های ملی علوم ، مهندسی و پزشکی ، با این حال ، شواهد موجود هنوز قطعی نیست و برخی از نتایج با هم مخلوط شده اند.

بوچمن و همکارانش مطالعه قبلی را منتشر کردند (در سال 2012 در عصب شناسی ) که به بررسی ارتباط بین فعالیت بدنی روزانه و خطر ابتلا به بیماری آلزایمر و کاهش شناختی پرداخته است. این مطالعه نتیجه گرفت که فعالیت بیشتر با کاهش خطر ابتلا به بیماری آلزایمر همراه است.

آنچه که در مورد این تجزیه و تحلیل جدید بی نظیر است این است که محققان توانستند تغییرات بدنی در مغز (پس از فوت افراد در مطالعه) را برای تفکیک و اتفاقات سطح سلول بیابند و آنها را مورد مطالعه قرار دهند. فعالیت ، عملکرد شناختی و عملکرد حرکتی افراد تا زمانی که از دنیا نرفتند.

بوچمن می گوید: "آسیب شناسی بیماری آلزایمر ، همراه با 9 تغییر دژنراتیو دیگر در مغز ، به رابطه بین فایده شناخت ناشی از فعالیت [بیشتر] مرتبط نیست."

ذکر چند محدودیت از این مطالعه همچنین حائز اهمیت است: یکی اینکه اطلاعات نشان می دهد که ممکن است بین فعالیت بدنی و عملکرد شناختی رابطه وجود داشته باشد ، اما لزوماً علت و معلولی از آنها نشان نمی دهد. وی همچنین گفت: "همچنین ممکن است که افراد از بین رفتن مهارت های حافظه و تفکر ، فعالیت بدنی خود را کاهش دهند. مطالعات بیشتری لازم است تا مشخص شود که آیا حرکت بیشتر برای مغز مفید است . "

محدودیت دیگر این بود که این مطالعه داده هایی را در مورد چگونگی فعالیت افراد زودتر از زندگی جمع نمی کند ، که ممکن است بعداً در عملکرد شناختی نیز نقش داشته باشد.

درک بهتر ارتباط بین جنبش و کاهش شناختی می تواند به درمانهای مؤثرتر منجر شود

و تحقیقات بیشتر برای درک این مکانیسم های مولکولی می تواند منجر به اهداف مداخله مؤثر شود. دکتر اسمیت توضیح می دهد: "اگر ما می توانیم کشف كنیم كه چه چیزی منجر به اثر محافظتی می شود ، می توان فرصتی برای مداخله بالقوه مستقیم با نوعی درمان دارویی فراهم كرد."

اما در این مرحله ، بوچمن می گوید احتمالاً در فعال بودن جسمی آسیب کمتری وجود دارد تا بعداً احتمال بروز مشکلات شناختی را کاهش دهد. وی می گوید: "هرکسی می تواند سطح فعالیت خود را افزایش دهد ، و شما نیازی به قرص برای انجام این کار ندارید."

۰
۰
malihe.imani.aghdam
malihe.imani.aghdam
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید