هوا داره هر روز سرد تر میشه ... امروز صبح به این فکر میکردم چی میشد اینهمه راه رو به جای پیاده رفتن با وسیله ای میرفتم ؟ به جای اینکه یکساعت توی راه باشم 5 دقیقه ای برسم ..؟
بیخیال.
سه شیفت کاری استخدام شدم ... 3 کار جدا و تقریبا متفاوت 8 صبح تا 3 و 3 تا 9 شب و 9 شب تا 2 نیمه شب.پریشب 10 شب رسیدم خوابگاه ولی وارد خوابگاه نشدم ... رفتم محله های پولدار نشین رو دیدم ... خونه هاشونو . سایه هاشونو وقتی از پنجره رد میشدن . میتونستم حس کنم چقدر حس خوبی توی اون خونه جمع شده ... همه ی خانواده کنار هم . غذای گرم ... کولر گازی و شوفاژ ... توی همین حال بودم که یک ظرف غذا کنار زباله ها دیدم ... رفتم سمتش و بازش کردم . قرمه سبزی بود . بو کردم و بوی خیلی بدی میداد ... با خودم گفتم حالا لوبیاهاشو میخورم شروع کردم به برداشتن دونه های لوبیا ک وسوسه شدم کمم برنج بخورم .. من همه ی اون غذا رو خوردم و باورم نمیشد به این این روز افتادم.
یادم اومد وقتی خونه ی خودمون بودم مادرم صدام میکرد برای غذا و من نمیرفتم . آخ
اونشب وقتی رفتم خوابگاه نشستم یه گوشه ی اتاق و سرمو پایین گرفتم ... خجالت زده بودم از کاری که کردم ... میدونی اونشب به خدا گفتم کل این عالم مال توئه ... من نماز و اینجور چیزا نمیشناسم ولی میتونم که بنده ی توام .. من 40 متر خونه توی این عالم از تو میخوام ... از همین خونه ها ک اینا داخلشن ... میدونی حس میکنم اونموقع خدا دفترشو از کیفش در آورد و جلوی اسمم اینو نوشت بعد بهم گفت نوشتم حالا دیگه بزار به عهده ی من اینکه کی باید بهت بدم ...
