وقتی میخواستم وارد رستوران بشم و اولین تجربه ی کاریم رو در اون رستوران شروع کنم دستمو بلند کردم ... این عادتمه همیشه واسه خدا دست تکون میدم ... فکر میکنم با اینکار بهش میفهمونم ک میدونم هستی یا چیزی شبیه این ولی قوت قلب خاصی میگیرم
بگذریم
وارد رستوران شدم .سقف بلند و خاکستری داشت با لوستر بزرگ حبابی . به صندوق رفتم و گفتم واسه کار اومدم گفت باید فرم پر کنین گفتم باهام تماس گرفتین ... لباس فرم بهم دادن به رنگ خاکستری و ایستادم در سالن . نمیدونم چرا ولی دیدن افرادی ک فقط برای شام 5میلیون هزینه میکنن برام جالب بود . اونجا یک میز شبیه به اُپن آشپزخانه داره که دقیقا در دید مشتری هستند
یک کانتر دار که غذا به اون تحویل میشه و به سالنکار میگه میز چند باید ببره / زمان شام پرسنلی رسید و دیدم غذای همه ی پرسنل در اون شب این بود : مقدار زیادی کاهو خرد شده . یک تخم مرغ آبپز شده . یک حلقه ی نازک خیار شور و سیب زمینی سرخ کرده .. مجبور بودم تمومش کنم تا بتونم تا 12 شب سر پا بمونم . خانمی که کنارم نشسته بود و سنی تقریبا 40 ساله داشت مسئولیت شستشو و خرد کردن سبزیجات رو داشت بهم گفت اون کاسه رو بهم بده برات سوپ بریزم (از خونه غذا آورده بود) که تو این شرایط هیچوقت چنین درخواست هایی رو قبول نمیکنم ... قرار شد برم از پایین ظروف شسته شده رو به رستوران بیارم ... چرخ دستی رو بردم در آسانسور و رفتم زیر زمین ... آخر زیرزمین پیر مردی در یک اتاق دومتری مشغول ظرف شستن بود (فوق العاده کارس سختیه 8 ساعت روی پا و دست در آب و مواد شوینده که همین رو به پیرمرد گفتم و اون گفت چاره چیه ؟!)... ساعت 11:30 همه ی بشقاب ها از روی میز جمع شد همچنین قاشق و چنگال کف سالن طی کشیده شد و من زود تر از همه لباس عوض کردم و مدار زیادی پیاده روی تا رسیدن به خوابگاه ساعت 1 نیمه شب.
