بابا یبار می‌گفت: من زندگی کردم تو خونه‌ای که آخرین شامو با مامانت خوردم، سال‌ها نگاه کردم قاب عکسی رو که روی سنگ مزارش گذاشتن، من زار زدم سر قبر مامانِ خودم، ازش پرسیدم: بی تو چیکار کنم؟ ولی من بعدش برای همیشه تمومش کردم. شما چرا تموم نمیکنید؟ انگار هربار یادش می‌ره منم همه‌ی اینا رو چشیدم و فقط یه بچه بودم، نه یه آدم چهل ساله!
