ویرگول
ورودثبت نام
نسترن پیریان
نسترن پیریاننوشتن، اولین راه برای درمان!
نسترن پیریان
نسترن پیریان
خواندن ۱ دقیقه·۱ ماه پیش

چیزهایی که گریه‌دار شدند!

اون روز که ناراحتم کردی نه، ولی بعدش وسط کافه گریه کردم.

با غروب خورشید گریه کردم.

زیر درخت نخل گریه کردم.

تو خوابگاه بعد من کسی تو صف نبود و مجبور شدم، خودم شیر آب‌و ببندم، گریه کردم.

کارت حافظه‌ دوربین‌‌و فراموش کردم، گریه کردم.

پولام تموم شد، گریه کردم.

چای سِز شدم، گریه کردم.

وقتی ماشین با سرعت داشت رد میشد، گریه کردم.

بلیط کنسرت به من نرسید، گریه کردم.

غزلیات انوری خوندم گریه کردم.

هربار سیگار دیدم، گریه کردم.

هرجا پلاک 54ـ64 دیدم، گریه کردم.

و هزار دفعه‌ی دیگه هم گریه کردم.

۱
۰
نسترن پیریان
نسترن پیریان
نوشتن، اولین راه برای درمان!
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید