یدونه زنعمو دارم که یه سر داره هزار سودا..!
اصلا انگار زنعموی منو دیدن، این ضربالمثلو خلق کردن.
البته شاید هم تعداد زیاد خواهر و برادرهاش مزید بر علته؛ کسی چه میدونه!
از شهرستان که میایم مشهد، فقط کم میمونه از حرم مطهر رضوی زنگ بزنن بگن: نِههه، بوخدا باید بیِین خانه ما...
این در حالیه که اصلا دلیلی نداره خونه کسی رفتن وقتی مشهد خونه داری!
همه، همه جور توقعی دارن ازش؛ از حضور در انجام امور حمل و نقل گرفته تا جابجایی محصولات گاوی و گوسفندی مامانش و مادری برای ما دوتا و ضمانت وام و مام برای تقی و نقی و هزار تا توقع شاخ و دم دار دیگه!
یه قلک داره زنعموم که باهاش فقط قله اورست رو هنوز فتح نکردیم. وگرنه شما هرجای دنیا رو بگی، ما با این قلک داشبورد قدیم فسقلی رفتیم؛ از شمال ایران تا شرق، غرب و...
کویرها، جنگلها.
مامان زنعموم که هممون بهش میگیم مامان جون، هر دفعه صندوق عقب رو یجوری پر میکنه که برای یک کیلو بیشتر بودن وزنم یا یدونه جوراب اضافی تو کوله پشتیم خجالت میکشم!
شما فکر کن از هر چیزی دو تا دونه هم برای ۱۳-۱۲ تا بچه بخوای بیاری، یه خاور نیاز داری. حالا شاید بپرسید چی میاره مگه؟
اونجا آخه باغ دارن؛ از محصولات درختا گرفته تا کاشت، داشت و برداشت گاو و گوسفنداشون، دوغ، ماست، کره، پنیر، گردو، سیب، بادمجون، سبزی و اوهَههه...
فقط کم میمونه ما هم پلاستیک پیچ و پارچه پیچ تقدیم کنن به والده!
دیروز سبزی پاک میکردیم، یهو یکی گفت: «ای بابا! گاوا دیگه اینجا نیستن که این آشغال سبزیا رو بذاریم براشون!»
گفتم: «غصه خوردی؟ ما که با این قلک همه کار کردیم. از دفعه بعد گاوم برات بکسل میکنیم میاریم!»
یا میذارمیش رو بار بند برات؛ کاری نداره که!
فقط دیگه اون موقع ورود زنعمو لیلا رو تو اخبار هم اعلام میکنن و احتیاجی به این همه زنگ و پیام و... نیست.
هم اکنون شاهد ورود جانانه لیلا خانم با 111 معروف به شهر مشهد مقدس هستیم؛ پرمخاطبترین کاربر مخابرات ایران!
خدا سر شاهده گوشی رئیسجمهور انقد زنگ خور نداره که زنعمو لیلای من داره!
یک بار داشتیم میرفتیم طبس؛ حتی برای طبس رفتن هم مامان جون از همین موارد پروژه قبلی برای یکی از بچههاش که طبسه میخواست ببره، انقد وسیلهها زیاد بود که لیلا جون یه چیزایی رو گذاشته بود رو سرش و تو سالن راهآهن میدوید!
حالا شما فکر کن یه خانم خوش استایل، چادری و معلم مملکت و در حال انجام همچین حرکتی ببینی!
با همهی اینا، ولی من عاشق زنعمومم؛ خستگیناپذیر، قویتر از هر روز ادامه میده. با اینکه همیشه خستهست، ولی قلب بزرگی که داره باعث میشه همیشه لبخندش سر جاش باشه و حال همه رو خوب کنه.
قبلا بهش میگفتم برای خودت زندگی نکردی؛ بعد دیدم از کمک دست بودن برای همه لذت میبره. اینجوری حالش خوبه و واقعا از صمیم قلب تو زندگی کردن برای خودش سنگ تموم گذاشته!
با تمام مشکلات و سختیها یک بار به مامان جون نگفته نه، نگفته نمیشه و نمیام و نمیبرم و نمیخوام. همیشه گفته: «چشم مامان!» با اینکه فشار کاری و توقعات داشته، خمش میکرده.
راستش برای هممون یکی یدونه بچه مثل لیلا جون آرزو میکنم، یکی که همینقدر احترام ما رو نگه داره و نه نیاره رو حرفامون!
حالا میخواد جابجایی گاو باشه یا فتح قلهی اورست!