
به نوشتن خیلی علاقه دارم چون بهم احساس زنده بودن واثرگذاری میده.
ممکنه هیچ شخصی هم به نوشته هام بازخوردنده ولی همین که دربستری مثل ویرگول نوشته های خودم روبه اشتراک میذارم باعث میشه که حداقل خیالم راحت باشه که روزی یک رهگذرمجازی از این صفحه عبورمیکنه ونوشته ی من رومیخونه!
یه سالی بود که نوشتن روبه خاطرکمالگرایی کنارگذاشتم ودوباره به ویرگول برگشتم.
باخودم قرارگذاشتم که برای این که دوباره در
دام کمالگرایی نیفتم فقط وفقط روزی 5خط بنویسم،نه کمترنه بیشتر!
[البته وقتی قلم ازدستت درمیره وجملات خودشون میان نمیشه جلوی قلم روگرفت،مثل الآن که نوشتنم از5خط بیشترشدولی دوباره دارم می نویسم!]
البته بایدبه قولی که به خودم دادم عمل کنم!
خودکارم رو روی میزمیذارم وبه خودم آفرین میگم!
بابت نوشتنم
بابت غلبه برکمالگرایی
بابت استمرار
بابت خوش بین بودنم به آینده
بابت شهامت پیگیری آرزوها
به خودم تبریک میگم بابت خودم!