باورم نمیشه دارم از ۱۷ روز پی در پی حرف میزنم. امروز حسابی سرما خورده او بیحالم.
بعد از یه صبونه مختصر رفتم باشگاه. تمرینم خیلی سخت نبود. ولی یکم با زور و نکوناله پیش رفت، نگو دارم مریض میشم حالیم نیس...

ناهار بادمجون شکم پر بود و یه سالاد که اسمشو بلد نیستم🫠 ولی خیلی خوب بود. خیار رو حلقهای خیلی نازک خرد کردم. پیاز قرمز رو هم خلالیِ نازک، شوید و ماست یونانی زدم بهش با یکم نمک و آب لیمو تازه. همین. خیلی ساده و فوری. بادمجون هم با مقدار خیلی کم روغن گذاشتم پخت، مایع داخلش هم همون مایع ماکارونی هست.

این سالاد رو هم تو اینستا زیاد میدیدم.
بعدازظهر رو کلا مشغول کار بودم. یه بسته داشتم که پست آورد تحویل داد. دو تا هدیه کوچولو برا خواهرام.

عصر هم رفتم بیرون و یه دست فنجون برا مامان گرفتم. امیدوارم خوشش بیاد چون بشدت سخت پسنده.

از دم غروب به بعد دلم افتاد سر بهونه. سرماخوردگی و پریودی دست تو دست شدن و هی بونه گرفتن که ما سوپ نمیخوریم، عه مگه سوپم غذاس... هیچی مجبور شدم از بیرون غذا بگیرم ک آروم شن.

یه کوچولو سعی کردم با بدنم و هوساش راه بیام امشب. مخصوصا که هی خلقیاتم بالا و پایین میشدن. امتیاز امروزم با توجه به لوس بودنم ۵۰ قابل قبوله.
کمتر حرف میزنم چون از هر دری که بخوام بگم پر از ناراحتی و گله و شکایت میشم. فعلا وقت حرف زدن نیست، وقت سکوته.
شبتون ماه دوستام🌙