
فقط خودمونیم که میدونیم.
میدونیم توانایی انجام چه کارهایی رو داریم و کجاها بیخودی داریم هرز میپریم. لازمهش اینه که خودمون با خودمون صادق باشیم.
از اونجایی که اغلب عادت دارم خودم رو مورد خطاب قرار بدم. بس حالا هم همین کارو میکنم.
صادق بودن با خود آسونه یا سخته؟
اولش مثل شروع هر کاری، بله سخته. اما وقتی به نتایج برمیگشتم و چکشون میکردم، برام آسونتر و لذتبخشتر میشد.
انگیزه و اراده یه چیز نامتناهی نیست. چیزیه که محدوده و ممکنه روزی کاملا ازش خالی بشیم. بس باید مدام شارژش کنیم و حواسمون به میزانش باشه.
چطوری؟
با هدفگذاری. هدف من ممکنه هر چیزی باشه...
میخوام در سال ۱۰ هزار صفحه کتاب بخونم.
میخوام یک بدن سالم با تناسب اندام ایدهآل داشته باشم.
میخوام کسب و کار خودمو داشته باشم.
میخوام رو خودم و روانم کار کنم.
میخوام یک فن و حرفهای جدید یاد بگیرم.
میخوام در کاری که هستم پیشرفت کنم.
و حالا هزاران هزارن هدف دیگه. من با توجه به اختیاراتم و مسائلی که کاملا تحت کنترل و یا بخشی از اون تحت کنترل من هست. سعی میکنم اهدافم رو مشخص کنم. حالا نیاز دارم اولویتبندی هم داشته باشم. (یکی از سختترین کارها برای من)
حالا یک مسیر پیش روی خودم دارم، از نقطهای که درش هستم تا جایی که هدفم هست.
برای حرکت، طیِ مسیر و به بیراهه نرفتن قطعا عوامل بسیاری رو باید در نظر بگیرم. احتمال زیاد اشتباه هم خواهم داشت.
اما باید کمالگرا بودن رو کنترل کنم و با ترس نتونستن و هر عاملی که باعث میشه از هدفم باز بمونم رو دور کنم.
خسته که شدم رها نکنم فقط به مدت محدود و به قاعده استراحت کنم و باز ادامه بدم.
امروز کلا به فکر کردن و نوشتن گذشت به برنامهریزی و انجام کارهای مهمی که تا پایان سال باید به یه جایی رسونده باشمشون. همه رو آوردم رو کاغذ و دارم سعی میکنم یه جوری که واقع بینانه و عملی باشه بچینمشون.
۲۰ بهمن روز جمعه در مورد چالش جدید که بخش بزرگیش مربوط به همین کارهاست اینجا میگم.
تو این مدت با انجام چالش ۲۱ هم موفق شدم ۲٪ چربی بدنم رو کاهش بدم. (:
درزِ هدر رفت وقت و انرژیم هم شناسایی کردم.
خودم رو بهتر شناختم و کلی انگیزه پسانداز کردم.
چالش استفاده نکردن از اکسپلور هم هنوز پابرجاست. و فوقالعاده در وقتم صرفهجویی شده و قطعا در هزینه.
کمکم دارم یاد میگیرم که چشمی وزن و مقدار کالری خوردنیها رو بسنجم. البته که هنوز جای کار داره و تا تثبیت این قضیه وزن کشی و ثبتش در اپلیکیشن رو واجب میدونم و انجامش میدم.
میل به نوشتن داره به شکل عادت درمياد و دیشب که اینجا ننوشتم واقعا حس میکردم یه چیزی کمه.
خلاصه که فکر بدی نیست اگه بارها فکر کردی کاش برای خودت چالش میذاشتی و به هر دلیلی هنوز اینکارو انجام ندادی.
وقتشههاااا...
ممنونم از تمام کسایی که به هر نحوی همراه شدن و بهم قوت قلب دادن.
دوستون دارم. شبتون ماه🌙☘️