تا حالا شده که بزنین زیر همه چیز و یه تصمیم عجیب بگیرین ؟ هر چی بدست آوردین رو بریزین یه طرف و بخواهین یه چیز های جدیدی رو از اول بدست بیارین؟
به نظرتون این مدل تصمیم گیری چقدر عجیب و غیر قابل قبول هست!!
ولی ما در مرکز کارآزموده تقریبا هر روز و هر ساعت با این تصمیم های فردی عجیب شغلی مواجه میشیم. یکی از خدمات ما در کارآزموده استخدام برای سازمان ها است. سازمان ها به ما درخواست نیرو میدهند. ما تجزیه و تحلیل شغل میکنیم و بر اساس شایستگی ها آگهی شغلی میزنیم . رزومه دریافت میکنیم و رزومه ها رو غربال میکنیم . با کارجو ها مصاحبه میکنیم و مناسب ترین ها رو برای مصاحبه به مدیران ارشد سازمان معرفی میکنیم.
از بین رزومه هایی که دریافت میکنیم رزومه هایی هست که دانش و تجربه و تخصص خوبی در زمینه های خیلی تخصصی دارند ولی برای مشاغل با رده های شغلی خیلی متفاوت درخواست همکاری فرستاده اند. برای مثال فوق لیسانس برق دانشگاه شیراز برای همکاری به عنوان کارشناس اداری در یک شرکت تولیدی، فوق لیسانس مکانیک دانشگاه امیر کبیر برای رده شغلی منشی در یک سازمان تولیدی، یا فوق لیسانس مدیریت بحران دانشگاه مالک اشتر برای مسیول دفتر مدیر عامل و .....
خودتون حس میکنین که چقدر این تصمیم های شغلی عجیب هست.
اگر مشاورانه و همدلانه تر به قضیه نگاه کنیم، فرض رو بر این بزاریم که در مصاحبه هم این افراد موفق شدند، آيا چند سال بعد به خودشون نمیگن که چرا من این تصمیم عجیب رو گرفتم؟ آیا بعد از این همه وقت و انرژی که برای درس خوندن در رشته گذاشته اند باز هم این تغییر به یک باره مسیر شغلی درست است؟ آیا عمرشون اینقدر ارزش نداشت که برای تصمیم های سخت شغلی بیشتر وقت بزارن؟
این تصمیم ها دلایل زیادی میتواند داشته باشد. انتخاب نا مناسب صنعتی که در آن مشغول به کار هستند. عدم مهارتهای بین فردی، نداشتن هوش هیجانی کافی، عدم اعتماد به نفس و عزت نفس ، نداشتن کار راهه و مسیر شغلی درست برای خودشان و ....

ما در کارآزموده با مشاوره شغلی که به این افراد میدهیم میبینیم که صنعت مورد نظرشون رو درست انتخاب نکرده اند. این افراد تفاوت بین صنعت و شغل را نمی دانند. برای مثال ممکن است شما مهندسی شیمی خوانده باشید و با توجه به تحصیلاتتون میتوانید در صنایع مختلفی از نفت و پتروشیمی تا دارویی و .. و حتی صنعت آموزش مشغول به کار شوید. انتخاب صنعت در علاقه مندی شما به زمینه های کاری تان خیلی موثر است.
مراجعی داشتیم که مهندسی شیمی خوانده بود و در شرکت نفت به صورت اقماری کار میکرد. به شدت از شرایط کار اقماری و عدم تعادل کار و خانواده شاکی بود و نمیتوانست از شغل اش رضایت داشته باشد. میخواست مجدد رشته دانشگاهی جدیدی را شروع کند. با مشاوره و راهنمایی شغلی که دریافت کرد، توانست فرصت شغلی خیلی خوبی را در شرکتی در محل سکونت خانواده اش پیدا کند. نقش مشاوره شغلی در اینجا خیلی مهم و پر رنگ می شود.
وقتی حس که نمی توانید تصمیم شغلی درستی بگیرید ، اصلا تصمیم نگیرید و تصمیم گیری را به کمک مشاور و تسهیلگر شغلی انجام دهید. برای تمام تصمیم های شغلی می توانید روی کمک مشاوران و تسهیلگران کارآزموده حساب کنید.