ویرگول
ورودثبت نام
ح جیمی
ح جیمیچیز زیادی ندارم بگویم ، شاید کمی آبی تر ، یا در حساب هم گیج تر ! افکار غربی در سرم ، عشق وطن از پیش تر
ح جیمی
ح جیمی
خواندن ۱ دقیقه·۱ ماه پیش

نمیدونم چمه

ساعت ۱۱ توی دانشگاه کلاس دارم و ساعت ۱۰ شده و من هنوز دراز کشیدم و تلاش میکنم خودمو قانع کنم که دیگه دیر شد نمیتونم به موقع برسم!

ولی خودمم میدونم که از ۶ صبح بیدارم و این تنبلی مزمن معلوم نیس از کجا اومده تو بندبند وجودم و زندگی رو برام سخت و کسل کننده کرده. راستشو بخواین همش دنبال جاخالی دادن و از زیر کار در رفتنم. همش میخوام دیر برسم یا اصلا نرم جایی. حتی خوابمم نمیاد که بخوام بخوابم و متوجه گذر زمان نشم. عین جغد بیدارم و گذران آرام زندگی رو با چشم خودم میبینم و به جوش اومدن خونم رو تو سرم احساس میکنم.

شما میدونین اسم این مرض چیه؟!

نه.. افسردگی نیس. میدونم افسردگی هام چجوریه. شاید یه چیز جدید باشه.

الان یه سریا میگن خب پاشو برو سر کلاست و وقت مارو هم نگیر! اما شاید باورتون نشه همینجوری کرخت میشینم یا دراز میکشم که فقط گند بزنم به زندگیم. نمیتونم پاشم ؛( نه اینکه پاهام حرکت نکنه نه مغزم نمیذاره. آره مشکل ذهنیه یا مغزیه. نمیدونم کدوم درسته. ولی جسمی نیست انگار. شما هم اینجوری شدین؟ یا من تنهام؟

میدونین یه دلایلی برای کارام پیدا میکنم که کامل کارم رو توجیه میکنه و قشنگ باورم میشه که اشتباه نکردم. اما از درون میدونم اینطور نیس و یجای کار میلنگه. باید کاری کرد.. ولی بیخیال ، همینجوری هم میشه سر کرد :)

افسردگیمرضتنبلیاهمالکاریاهمال کاری
۰
۰
ح جیمی
ح جیمی
چیز زیادی ندارم بگویم ، شاید کمی آبی تر ، یا در حساب هم گیج تر ! افکار غربی در سرم ، عشق وطن از پیش تر
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید