همهٔ ما در زندگی احساساتی مانند اضطراب، غم، خشم، ناامیدی و ترس را تجربه میکنیم. گاهی این احساسات آنقدر شدید میشوند که فکر میکنیم نمیتوانیم آنها را تحمل کنیم. اما آیا برای آرامشدن باید همیشه از احساسات ناخوشایند فرار کنیم؟
یکی از مهارتهای مهم در سلامت روان، توانایی تحمل پریشانی است.
تحمل پریشانی یعنی بتوانیم در شرایط دشوار، احساسات ناخوشایند خود را تحمل کنیم، بدون آنکه به رفتارهای آسیبزا یا تصمیمهای عجولانه روی بیاوریم.
۱. احساسات خود را بشناسید
وقتی ناراحت یا مضطرب هستید، از خود بپرسید: «الان دقیقاً چه احساسی دارم؟» نامگذاری احساسات به ما کمک میکند تجربهٔ درونی خود را بهتر بشناسیم.
۲. با احساسات خود نجنگید
احساسات ناخوشایند بخشی از تجربهٔ طبیعی انسان هستند. لازم نیست بهخاطر داشتن احساس غم، ترس یا خشم خود را سرزنش کنیم. پذیرش احساس به معنای تأیید همهٔ رفتارها یا تسلیمشدن در برابر مشکلات نیست.
۳. پیش از واکنش، مکث کنید
هنگامی که هیجان شدیدی را تجربه میکنید، چند نفس آرام بکشید و پیش از تصمیمگیری کمی مکث کنید. این فاصلهٔ کوتاه میتواند به شما کمک کند بهجای واکنش عجولانه، انتخاب آگاهانهتری داشته باشید.
۴. بهجای فرار، راه سالمی برای مقابله پیدا کنید
صحبت با فردی قابل اعتماد، نوشتن احساسات، حل مسئله و کمکگرفتن از متخصص سلامت روان میتوانند راههایی برای مواجههٔ سالم با شرایط دشوار باشند.
سخن پایانی
سلامت روان به معنای نداشتن غم، اضطراب یا خشم نیست؛ بلکه به معنای یادگیری مهارتهایی است که به ما کمک میکنند با این تجربهها به شیوهای سالمتر کنار بیاییم.
اگر احساسات دشوار بهطور مداوم زندگی روزمره، روابط یا عملکرد شما را مختل میکنند، مراجعه به روانشناس میتواند مفید باشد.
نویسنده: فاطمه محمدپور | روانشناس بالینی