Bahar·۵ ماه پیشآنچه می‌ماند.شب های تیره پایان می‌یابد ، اما با خاطراتی که سپیده دم نمایان می‌شود چه کنیم ؟!اشک های بی امان خشک می‌شوند ، اما با شوری روی گونه هامان چه…
Bahar·۱ سال پیشسایه های مبهم تودر تورق خاطرات سوخته، ناگهان سایه ات بر من نشست ؛ و جزء به جزء وجودم به نت هایی مبدل شد ، برای نواختن تو!
Bahar·۱ سال پیشپروانه ای که از پرواز جا ماند.گاهی آنقدر زخمی میشوی که حتی پرواز هم درد میگیرد ؛ نه سقوط می‌کنی و نه اوج میگیری ، تنها…
Bahar·۱ سال پیشجایی میان زخم و زمان...⟨ جایی میان آنچه در من شکست و آنچه از من باقی ماند، کلماتی هست که راهی جز نوشتنشان ندارم ⟩می‌نویسم تا بغض گلویم را ندرد.می‌نویسم تا…
Bahar·۱ سال پیشبر مدار ویرانیگاهی نور را نه برای نجات، بلکه برای یادآوری می‌خواهی؛ یادآوری اینکه هنوز زنده ای ، هرچند در مدار ویرانی ؛
Bahar·۱ سال پیشناجی بی مهرتمامی دینم تو شدی؛ در تو فانی شدم.در عمق دریای خیالاتم غرق بودم،و تو همچون ناجی نجاتم دادی —آرام دست بر شانه‌ام نهادی و مرا دوباره زنده کرد…
Bahar·۱ سال پیشاشک های خشک شده ، غریو های خفتهقلبم با گریه درآمیخته شد؛گریه‌ای که از غمی دیرینه نشأت میگیرد.گویی محکومم که هرگز از کنار آن بی‌توجه نگذرم.تلخی روزگار، حفره‌هایی بر قلبم…
Bahar·۱ سال پیشاز خاکستر اشک هامرا ببوس !وقتی ناامیدی در وجودم رخنه کرده ،وقتی تندبادی برگ برگ آرزوهایم را با خود برده ،وقتی خیال‌های زیبایم به تاریک‌ترین بخش مغزم کوچ کر…
Bahar·۱ سال پیشخاموشی بی پایاندر دل سکوت هر ثانیه مرگی آرام رخ می دهد و من «هنوز» زنده ام ....!مرگی خفقان آور ؛گویی شکنجه روزگار اینگونه است ،تاریکی پرده بر ذهنت میکشد و…
