
مهارتهای زندگی رفتارهایی هستند که افراد را قادر میسازند تا با خواستهها و چالشهای زندگی سازگار شوند و به طور مؤثر با آنها برخورد کنند. مهارتهای زیادی وجود دارد، اما 10 مهارت اصلی زندگی عبارتند از:
خودآگاهی شامل شناخت خود، شخصیت ما، نقاط قوت و ضعف، خواسته ها و ناپسندهای ماست. توسعه خودآگاهی می تواند به ما کمک کند تشخیص دهیم که چه زمانی استرس داریم یا احساس می کنیم تحت فشار هستیم. اغلب پیش نیاز ارتباط مؤثر و روابط بین فردی و ایجاد همدلی با دیگران است.
برای داشتن یک رابطه موفق با عزیزانمان و به طور کلی جامعه، باید نیازها، خواسته ها و احساسات دیگران را درک کنیم و به آنها اهمیت دهیم. همدلی توانایی تصور اینکه زندگی برای یک فرد دیگر چگونه است. بدون همدلی، ارتباط ما با دیگران به ترافیک یک طرفه تبدیل می شود. همدلی می تواند به ما کمک کند تا دیگران را که ممکن است بسیار متفاوت از خودمان باشند، بپذیریم. این می تواند تعاملات اجتماعی را به ویژه در موقعیت های تنوع قومی یا فرهنگی بهبود بخشد.
تفکر انتقادی توانایی تجزیه و تحلیل اطلاعات و تجربیات به شیوه ای عینی است. تفکر انتقادی می تواند با کمک به ما در شناخت و ارزیابی عوامل موثر بر نگرش ها و رفتار، مانند ارزش ها، فشار همسالان و رسانه ها، به سلامت کمک کند.
تفکر خلاق روشی بدیع برای دیدن یا انجام کارهایی است که مشخصه چهار مؤلفه است: روانی (تولید ایده های جدید)، انعطاف پذیری (تغییر چشم انداز به راحتی)، اصالت (تصور چیز جدید) و بسط (تکیه بر ایده های دیگر).
تصمیمگیری به ما کمک میکند تا با تصمیمهای مربوط به زندگیمان بهطور سازنده برخورد کنیم. این می تواند عواقبی برای سلامتی داشته باشد. این می تواند به مردم بیاموزد که چگونه به طور فعال در مورد اقدامات خود در رابطه با ارزیابی سلامت گزینه های مختلف تصمیم گیری کنند و این تصمیمات مختلف چه تأثیراتی دارند.
حل مسئله به ما کمک می کند تا به طور سازنده با مشکلات زندگی خود برخورد کنیم. مشکلات مهمی که حل نشده رها میشوند میتوانند باعث استرس روحی شوند و منجر به فشار فیزیکی همراه شوند. حل مسئله فرآیند شناسایی و حل تعارضات یا مشکلات است. این شامل تجزیه یک مشکل به اجزای سازنده آن، تفکر در مورد راه حل های ممکن و سپس انتخاب بهترین راه حل است. حل مسئله یک مهارت مهم برای همه است زیرا به ما کمک می کند مشکلات زندگی، کار و اجتماع خود را شناسایی و حل کنیم.
مهارت های روابط بین فردی به ما کمک می کند تا با افرادی که با آنها تعامل داریم به شیوه های مثبت ارتباط برقرار کنیم. این ممکن است به معنای توانایی ایجاد و حفظ روابط دوستانه باشد که می تواند برای سلامت روانی و اجتماعی ما اهمیت زیادی داشته باشد. ممکن است به معنای حفظ روابط خوب با اعضای خانواده باشد که منبع مهم حمایت اجتماعی هستند. همچنین ممکن است به معنای توانایی پایان دادن به روابط سازنده باشد.
ارتباط مؤثر به این معناست که ما بتوانیم خودمان را چه به صورت شفاهی و چه غیرکلامی به شیوههایی که متناسب با فرهنگ و موقعیتهایمان است ابراز کنیم. این به معنای توانایی بیان نظرات و خواسته ها و همچنین نیازها و ترس ها است. و ممکن است به این معنی باشد که می توانید در زمان نیاز از مشاوره و کمک بخواهید. مقابله با استرس به معنای شناخت منابع استرس در زندگیمان، شناخت چگونگی تأثیر آن بر ما، و عمل به روشهایی است که به ما کمک میکند با تغییر محیط یا سبک زندگیمان، سطح استرس خود را کنترل کنیم و یاد بگیریم چگونه آرامش داشته باشیم. مقابله با احساسات به معنای شناخت احساسات درون خود و دیگران، آگاهی از چگونگی تأثیر احساسات بر رفتار و پاسخ مناسب به احساسات است. اگر به درستی پاسخ ندهیم، احساسات شدیدی مانند خشم یا غم می تواند اثرات منفی بر سلامت ما داشته باشد.
باورهای اشتباهی مانند "من به اندازه کافی خوب نیستم" یا "چیزی با من اشتباه است" باعث 95٪ از همه بیماری ها و بیماری ها می شود. غشای سلول، مغز سلول است، نه هسته. باورهای ما در غشای سلول های ما ذخیره می شوند. تا زمانی که کاملاً از کاری که انجام میدهیم و چرا آن را در هر لحظه انجام میدهیم آگاه نباشیم، همیشه بر اساس برنامهریزی ناخودآگاه خود که به عنوان باورها در سلولهایمان ذخیره شده است عمل میکنیم. تحقیقات علمی ثابت کرده است که استرس عامل اصلی بیماری های جسمی، روانی و عاطفی است. کشف اینکه چگونه عادات جسمی، ذهنی و عاطفی ناخودآگاه باعث ایجاد استرس، پیری، اعتیاد و بیماری میشوند، از طریق آگاهی و تغییرات ساده در سبک زندگی و بازیابی نشاط، شادی و رفاه جوانی.
احساسات ما فشارسنج شگفت انگیزی از رفاه ما هستند. وقتی درگیر افکار منفی نباشیم، احساسات ما مثبت می مانند و احساس شادی، محبت و آرامش می کنیم. زمانی که احساس ترس، عصبانیت یا افسردگی می کنیم، این نشانه مطمئنی است که افکار ما منفی و ناکارآمد شده اند. توسعه این آگاهی و تصمیم گیری برای حذف تفکر منفی می تواند زندگی را به طرز چشمگیری تغییر دهد.
توانایی کنترل احساسات چیزی است که ما باید از سنین پایین یاد بگیریم و این چیزی است که باید تا آخر عمر یاد بگیریم. این مهارتی است که به ما کمک می کند تا روابط بهتری با افراد دیگر داشته باشیم، به ما کمک می کند تا در محل کار بازدهی بیشتری داشته باشیم و همچنین به ما کمک می کند تا زندگی سالم تری شادتر داشته باشیم.
آموزش مهارت های زندگی به آموزش پایه، برابری جنسیتی، دموکراسی، شهروندی خوب، مراقبت و حفاظت از کودکان، کیفیت و کارایی سیستم آموزشی، ارتقای یادگیری مادام العمر، کیفیت زندگی و ارتقای صلح کمک می کند.
توسعه مهارت های زندگی در اوایل زندگی، کودک شما را برای آینده آماده می کند و ویژگی های رهبری را القا می کند، علاوه بر این، به کودکان کمک می کند سازگارتر، اعتماد به نفس و همدلی داشته باشند.