*صورتِ جریانِ نقدِ وقت
گزارش شماره ۰۳ | سهشنبههای حسابِ دل | ۱۴۰۵*
#روایت_کوچک
موضوع: بررسیِ ورود و خروجِ ساعتهایی که زندگی نکردیم
واحد رسیدگیکننده: خزانهداریِ عمر
در پایان هر ماه، میتوانی ماندهٔ حساب بانکیات را ببینی.
میتوانی بفهمی چه مبلغی وارد شده، چه مبلغی خارج شده و برای چه چیزی هزینه شده است.
اما هیچکس نمیتواند صورتِ جریانِ نقدِ وقتش را دقیق چاپ کند.
هیچ بانکی به تو نمیگوید امروز، چند دقیقه از عمرت را صرف نگرانیهایی کردی که اتفاق نیفتادند؛
چند ساعت را به دنبال تأیید دیگران دویدی؛
و چند لحظه را کنار کسانی بودی که واقعاً دوستشان داری.
آن شب، پسرم دفتر نقاشیاش را آورد و گفت:
«ببین، اینو برای تو کشیدم.»
گفتم:
«بگذار این نامه را تمام کنم، بعد میبینم.»
نامه تمام شد.
بعد، یک تماس آمد.
بعد، یک گزارش اصلاح شد.
بعد، شام شد.
بعد، خوابش برد.
صبح که دفترش را باز کردم، نقاشی خانهای بود با سه آدم؛ مادرش، خودش و یک جای خالی کنار پنجره.
پایین نقاشی نوشته بود:
«بابا سرکاره.»
۱. جریانهای ورودی
هر روز، بیستوچهار ساعت به حساب همهٔ ما واریز میشود.
نه کمتر، نه بیشتر.
فقیر و ثروتمند، مدیر و کارمند، پیر و جوان؛
همه صبح با موجودی یکسانی بیدار میشویم.
تفاوت، نه در میزانِ دریافت، بلکه در محل مصرف است.
بعضیها وقتشان را خرج ساختن آینده میکنند؛
برخی خرج اثبات خودشان؛
و بعضی، بیآنکه بدانند، تمام موجودی روزشان را صرف چیزهایی میکنند که فردا حتی به یادشان نمیآید.
۲. جریانهای خروجی
مشکلِ وقت این است که برخلاف پول، بازگشت ندارد.
پولی که اشتباه خرج شود، شاید دوباره به دست بیاید؛
اما عصرِ از دسترفتهای که میتوانست کنار فرزندت بگذرد، دیگر تکرار نمیشود.
قرار نیست کار را رها کنیم.
قرار نیست مسئولیت را کماهمیت بدانیم.
اما باید بدانیم که کار، همهٔ زندگی نیست؛
همانطور که درآمد، تمامِ مفهوم ثروت نیست.
*۳. فعالیتهای سرمایهگذاری
*
گاهی بهترین سرمایهگذاری، خریدنِ یک دارایی نیست.
نشستن کنار پدرت و شنیدنِ خاطرهای که بارها گفته؛
قدمزدن با همسرت، بدون تلفن همراه؛
یا دیدن یک نقاشی کودکانه، پیش از آنکه صاحبش خوابش ببرد.
اینها هزینه نیستند.
سرمایهگذاریهایی هستند که سودشان در صورتهای مالی دیده نمیشود؛
اما در روزهای سخت، به کمک آدم میآیند.
نتیجهگیری
شب که شد، دفتر نقاشی را برداشتم و کنار تخت پسرم نشستم.
آرام بیدارش کردم و گفتم:
«این نقاشی خیلی قشنگه. فقط یک نفر کم داره.»
چشمهای خوابآلودش را باز کرد، مداد را برداشت و کنار پنجره، آدم کوچکی کشید.
گفت:
«حالا بابا هم اومد خونه.»
آن شب فهمیدم بعضی جریانهای خروجیِ وقت، اگر زود تشخیص داده شوند، هنوز قابل جبراناند.
✍️ *جهان کوچک من؛ روایتِ بزرگِ جزئیات
🖋️ م. پاپا
صاحب و نویسندهٔ کانال «جهان کوچک من»*
مدیر مالی که شبها حسابِ دلش را پس میدهد