
*صورتِ مغایرتِ یک تماسِ بیپاسخ
گزارش شماره ۰۲ | سهشنبههای حسابِ دل | ۱۴۰۵*
موضوع: تطبیقِ صدای زنگخورده با سکوتِ خانه
واحد رسیدگیکننده: دایرهٔ ارتباطاتِ ازدسترفته
عصر، هنگام خروج از محل کار، نگاهم به صفحه تلفن همراه افتاد: سه تماس بیپاسخ؛ دو تماس کاری و یکی از مادرم.
دو تماس اول را همانجا، در هیاهوی کنار خیابان پاسخ دادم. با یکی درباره ارقام پرداختی صحبت کردم و با دیگری درباره جلسهای که باید به فردا موکول میشد. اما به تماس سوم که رسیدم، نفس کوتاهی کشیدم و با خود گفتم:
«بعداً تماس میگیرم؛ الان حوصله حرفزدن ندارم.»
«بعداً»، واژه عجیبی است.
در حسابداری، اگر یک رویداد مالی در زمان درست ثبت نشود، باید علت مغایرتش را پیدا کرد؛ اما در زندگی، بعضی مغایرتها آنقدر بیصدا شکل میگیرند که تا زمان تهیه گزارش، دیگر راهی برای اصلاحشان باقی نمانده است.
شب، مادرم دوباره تماس گرفت. صدایش عادی بود، اما قبل از گفتنِ «الو»، مکثی داشت که در هیچ ترازنامهای ثبت نمیشود. گفت:
«چیزی نیست پسرم، فقط دلم خواست صدایت را بشنوم.»
همان لحظه فهمیدم میان آنچه در سیستم تلفن من ثبت شده بود و آنچه پشت دلتنگی او جریان داشت، مغایرتی وجود دارد که با هیچ صورتجلسهای تراز نمیشود.
۱. مانده ثبتشده
در تلفن من، همهچیز خلاصه شده بود در یک عدد، یک ساعت و یک اعلان کوچک قرمزرنگ.
اما در دفتر دلِ مادرم، آن تکزنگ یعنی:
«امروز دلم برای پسرم تنگ شده بود.»
«خواستم مطمئن شوم حالش خوب است.»
«میدانم سرش شلوغ است، فقط شنیدنِ صدایش آرامم میکند.»
ما آدمها را با دادههایشان میسنجیم؛ با شمارهها، پیامها و زمان تماسها؛ غافل از آنکه هیچ دادهای، عیارِ دلتنگی پشت یک خطِ بوقخورده را نشان نمیدهد.
۲. اقلام در راه
بعضی محبتها، درست مانند وجوهِ در راهاند؛ از مبدأ ارسال شدهاند، اما هنوز در حسابِ مقصد ننشستهاند.
پدر و مادرها گاهی تمامِ دلواپسیشان را با یک تماس کوتاه میفرستند؛ همسرمان با یک پیامِ سادهی «رسیدی؟»؛ و دوستی قدیمی با جمله «به یادت افتادم».
اگر دریافت این محبتها را تأیید نکنیم، شاید اصلِ حس از بین نرود، اما در مسیرِ نرسیدن، کمکم فرسوده میشود و به حسابِ مطالباتِ سوختشده میرود.
۳. مغایرتهای غیرقابلتوضیح
هیچکس از ما انتظار ندارد همیشه پشت خط آماده باشیم؛ اما آدمها حق دارند بدانند در شلوغیِ روزمرگیهای ما گم نشدهاند.
گاهی یک پیامِ تکخطی کافی است:
«تماست را دیدم؛ الان دستم بند است، اما امشب حتماً صدایت را میشنوم.»
شاید این پیام یک سندِ ساده به نظر برسد، اما مانع از انباشتِ یک بدهیِ عاطفیِ سنگین میشود؛ بدهیای که سودِ تأخیرش، فاصلههای جبرانناپذیر است.
نتیجهگیری و گزارش نهایی
در صورتمغایرتِ زندگی، همیشه به دنبال خطای سیستم نباشید.
گاهی بزرگترین اختلافها از یک تماسِ بیپاسخ آغاز میشوند؛ تماسی که رد کردیم، چون خیال میکردیم هنوز وقت داریم.
*و وقت، تنها سرفصلی است که هیچکدام از ما موجودیِ واقعیِ آن را نمیدانیم.
*
✍️ * •جهان کوچک من؛ روایتِ بزرگِ جزئیات
🖋️ م. پاپا
مدیر مالی که شبها حسابِ دلش را پس میدهد*