ویرگول
ورودثبت نام
Masoud Karimi
Masoud Karimiگاهی در مسیرهای تکراری روزمره، اتفاقات غیرمنتظره‌ای می‌افتد که ارزش روایت کردن دارند. http://ble.ir/m_papa https://whatsapp.com/channel/0029VbDEaA90bIduwOVBbF0J https://t.me/jahanekoochak_mpapa
Masoud Karimi
Masoud Karimi
خواندن ۲ دقیقه·۳ ماه پیش

نامه ای به خدا

نامه‌ای به خدا

از مجموعهٔ «جهان کوچک من»

سلام خدا

این‌که چرا من این‌جا هستم، نمی‌دانم.

این‌که چرا از میان تمام نقطه‌های ممکنِ جهان، چشم‌هایم را در این خاک باز کردم، هم نمی‌توانم حدس بزنم.

می‌دانم سرزمینی که در آن نفس می‌کشم، زیبایی‌های خودش را دارد؛

صبح‌هایی دارد که نور، آرام از لابه‌لای پنجره‌ها عبور می‌کند،

کوچه‌هایی دارد که بوی نان تازه می‌دهند،

مادرانی دارد که حتی وقتی دستشان خالی است، سفره‌شان را با محبت پهن می‌کنند،

و مردمانی که با همه خستگی‌شان، هنوز برای هم چای می‌ریزند و می‌پرسند:

«حالت خوبه؟»

اما خدا…

گاهی این‌جا، دل آدم‌ها خیلی زودتر از عمرشان پیر می‌شود.

گاهی مردی را می‌بینم که تمام روز می‌دود، اما شب، وقتی به خانه می‌رسد، چیزی جز خستگی برای خانواده‌اش ندارد.

گاهی مادری را می‌بینم که سهم خودش از غذا را کم می‌کند تا فرزندش سیرتر بخوابد.

گاهی جوانی را می‌بینم که آن‌قدر میانِ «شاید» و «نمی‌شود» مانده که دیگر حتی برای آرزو کردن هم رمقی ندارد.

و گاهی، در چشم آدم‌ها چیزی هست که از اشک تلخ‌تر است؛

نگرانیِ فردایی که هنوز نیامده، اما از امروز روی شانه‌هایشان سنگینی می‌کند.

خدا…

من از تو معجزه‌ای بزرگ نمی‌خواهم؛

نه ثروتی که سرِ آدم را گیج کند،

نه روزهایی بی‌درد،

نه راهی که در آن هیچ‌کس زمین نخورد.

فقط کاری کن آدم‌ها کمتر شرمنده شوند.

کمتر پدری باشد که با دست خالی به خانه برگردد.

کمتر مادری باشد که نگرانی‌اش را پشت لبخند پنهان کند.

کمتر کودکی باشد که رؤیایش را به‌خاطر هزینه‌اش، زودتر از موعد کنار بگذارد.

خدا،

به دل‌های خسته کمی فرصت بده؛

فرصتِ نفس کشیدن،

فرصتِ امیدوار ماندن،

فرصتِ این‌که آدم‌ها دوباره باور کنند فردا، فقط ادامهٔ سختیِ امروز نیست.

و اگر قرار است چیزی را در این دنیا زیاد کنی،

اول مهربانی را زیاد کن؛

آن‌قدر که هیچ‌کس در شلوغیِ زندگی، تنهایی‌اش را با خودش به خانه نبرد.

آن‌قدر که دست‌ها، پیش از آن‌که برای کمک خواستن بالا بروند، برای کمک کردن جلو بیایند.

من هنوز به تو ایمان دارم، خدا.

نه چون همیشه همه‌چیز خوب بوده؛

بلکه چون در بدترین روزها هم،

یک صدای مهربان،

یک دستِ آشنا،

یک فنجان چای،

یا لبخندِ کودکی،

به من یادآوری کرده که تو هنوز از جهان نرفته‌ای.

خدا…

حواست به آدم‌ها باشد.

به آن‌هایی که بلند نمی‌گویند خسته‌اند،

اما هر شب، با دلی سنگین‌تر از روز قبل، چشم‌هایشان را می‌بندند.

با احترام؛

بنده‌ای که هنوز، با همهٔ تردیدهایش، تو را دوست دارد.

✍️ •جهان کوچک من؛ روایتِ بزرگِ جزئیات

🖋️ م. پاپا

صاحب و نویسندهٔ کانال «جهان کوچک من»

جهانفرصتخانه
۱
۰
Masoud Karimi
Masoud Karimi
گاهی در مسیرهای تکراری روزمره، اتفاقات غیرمنتظره‌ای می‌افتد که ارزش روایت کردن دارند. http://ble.ir/m_papa https://whatsapp.com/channel/0029VbDEaA90bIduwOVBbF0J https://t.me/jahanekoochak_mpapa
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید