در دفترِ خاطراتِ این هفته، خطوطی جامانده که در هیچ ستونِ بدهکار و بستانکاری ثبت نشد. کلماتی که در سکوتِ بعد از کار، روی میزِ کارم نشستند. تقدیم به شما، روایتِ دیگری از من که کمتر دیده شده است:
«مُهر و مومِ کلمات»
من،
در میانِ ستونهای بیرحمِ ارقام،
نفس میکشم؛
جایی که عدالت،
تنها در تراز بودنِ دو کفه معنا میشود.
اما این تمامِ من نیست.
وقتی که چراغهای دفتر خاموش میشوند،
و سکوت،
همچون غباری خاکستری بر روی اسناد مینشیند،
من به جستوجوی آن چیزی برمیخیزم
که در هیچ محاسبهای نمیگنجد:
شوقِ یک دیدار،
اضطرابِ یک نامه،
و نوری که از شکافِ تکرار،
به ناگهان راهی به حقیقت میجوید.
حقیقت، نه در ستونهای بدهکار و بستانکار،
که در انحنایِ لبخندی پنهان است
که هیچکس جز من نمیبیند.
من،
حسابدارِ قصههاییام
که از دریچه کلمات،
به جهانِ کوچکِ من میآیند
و در میانِ هیاهویِ اعداد،
برایِ ماندن،
مهر و موم میشوند.
سخت است م. پاپا ،
که در ترازویِ کلمات،
هم خادمِ نظم باشی،
و هم شورشیِ واژهها.
اما میدانم؛
آنجا که ارقام به بنبست میرسند،
این کلماتاند که راه را،
برایِ عبورِ روح،
باز میگذارند. #یادداشت_پاپا
✍️ * جهان کوچک من؛ روایتِ بزرگِ جزئیات
🖋️ م. پاپا
صاحب و نویسندهٔ کانال «جهان کوچک من»*