آسمان تو چه رنگ است امروز؟
آفتابیست هوا؟
یا گرفتهاست هنوز؟»
(با الهام از شعر ارغوان - هوشنگ ابتهاج)*
این پرسشِ ابتهاج، انعکاسِ حالِ آن بخش از من است که در شلوغیِ ترازنامهها و دغدغههایِ روزمره، آرام میگیرد. من همان نویسنده «جهان کوچک»ام؛ همان که از نانِ گرم و بوی پیراهن مینوشت، اما امروز میخواهم بگویم که در پشتِ نظمِ کلماتم، آسمانی هم هست که گاهی میگیرد.
رویِ دیگرِ من، غریبهای در این جهان نیست؛
همان منیست که دقیق، همان منیست که منظم،
اما در سکوتِ میانِ سطرها،
به تماشایِ ابری نشسته که مسافرانِ این جهان،
به دیدنش عادت ندارند.
نه سبک را تغییر میدهم، نه قصه را،
فقط پردهای کنار میزنم تا ببینید:
من هم، درست مثلِ ارغوانِ ابتهاج،
گاهی در آفتابِ صریحِ حقیقت میایستم،
و گاهی در سایه ابری که کسی آن را نمیبیند.
اینگونه با «روی دیگرِ من» آشنا شوید؛
نه به تغییرِ لحن،
که به عمقِ نگاهی که میداند:
حتی در دقیقترین محاسباتِ زندگی،
باز هم جایی برایِ تردیدِ آسمان باقیست.
✍️ *•جهان کوچک من؛ روایتِ بزرگِ جزئیات
🖋️ نویسنده: م. پاپا
صاحب و نویسنده کانال «جهان کوچک من»*