کمال گرایی راه دشواری برای زندگی کردن هست.
کمال گرایی با افسردگی و اضطراب ارتباط دارد. افراد کمال گرا تمایل دارند از خود و دیگران انتقاد کنند این امر باعث اختلال در روابط آنها خواهد شد.
در جامعه پر رقابت ما گاهی اوقات کمال گرایی به عنوان یک ارزش محسوب میشود.
کمال گرایی در حوزههای مختلف زندگی خود را نشان میدهد گاهی اوقات فقط در یک حوزه کمال گرایی وجود دارد و گاهی اوقات در چندین حوزه کمال گرایی خود را نشان میدهد.
افراد کمال گرا در محیط کار خود تمام کردن کارهای خود را به تعویق میاندازند یا از شروع کردن هراس دارند به این ترتیب به فرد اهمالکاری در محیط کاری خود شناخته میشوند.
افراد کمال گرا استانداردهای غیر واقع بینانه را برای دوستان و عزیزانشان در نظر میگیرند.
در ورزشهای انفرادی مثل ژیمناستیک بیشتر شایع است چون افراد با خود به رقابت میپردازند.
زمان و انرژی زیادی صرف تمیزی و زیبایی محیط زندگی میشود.
در اینجا به پنج نشانه مهم از کمال گرایی اشاره میشود:
۲.نسبت به خود و دیگران بیش از حد انتقاد میکند
۳.زمانبر بودن انجام کارها
۴.مشکل در تصمیم گیری
۵.رضایت نداشتن از زندگی
آقای کارل راجرز میگوید:
تا شما ((خود واقعیتان)) را همان طور که هستید نپذیرید، مشکل است بتوانید خودتان را تغییر بدهید.
پذیرش خود با تمام ویژگیهای مثبت و منفی، زمینهی رشدمان را فراهم میکند تا بتوانیم فردی شویم که دوست داریم باشیم.
باید به این بینش برسیم که هیچ اشکالی ندارد که در بعضی از زمینهها اشکال داشته باشیم، همهی ما تجارب آسیبزایی داشتهایم که در جایی از وجودمان زخمی از خود برجای گذاشتهاند، اتفاقاتی که در آنها احساس کردهایم دوستمان ندارنداما ان تجارب بخشی از زنده بودن ما هستند.
لینک مقاله:https://www.alimirsadeghi.com/-