ویرگول
ورودثبت نام
محمد علی آیت الهی
محمد علی آیت الهیدفتر ترجمه رسمی ۱۳۱۶ شیراز (دارالترجمه اکسفورد)موبایل 09173074686
محمد علی آیت الهی
محمد علی آیت الهی
خواندن ۵ دقیقه·۴ سال پیش

سندرم صفحه سفید: چگونه بر آن غلبه کنیم و آن کاغذ لعنتی را تمام کنیم؟

شما به همان صفحه سفید خیره شده اید، ساعت ها و روز ها به روز منتظر الهام گرفتن هستید، اما هیچ کاری نمی توانید انجام دهید: آن صفحه هنوز سفید است.

اگر این وضعیت ناخوشایند را تجربه می کنید، خوب، من دو خبر خوب برای شما دارم: اولین مورد این است که به اصطلاح سندرم صفحه سفید - که به عنوان "قفل نویسنده" نیز شناخته می شود - شایع تر از چیزی است که فکر می کنید. حداقل شما تنها نیستید. مورد دوم این است که ترفندهایی وجود دارد که می توانید برای غلبه بر این مشکل از آنها استفاده کنید.

به سلامت روانی خود اهمیت دهید.

قبل از شروع، مهم است که در مورد برخی از مسائل ظریف صحبت کنیم. گاهی اوقات، قفل نویسنده می تواند نشانه یک مشکل گسترده تر باشد. افسردگی، اختلال استرس پس از سانحه، و همچنین یک سوگ ناگهانی یا هر نوع تجربه بد دیگری می تواند بر جریان خلاقیت شما تأثیر بگذارد. اگر فکر می کنید اینطور است، مراقب خود باشید و به خاطر داشته باشید که کمک خواستن شرم ندارد. اگر صلاح می‌دانید، با یک متخصص مشورت کنید، که به شما کمک می‌کند بفهمید چه مشکلی دارد و چگونه با شرایط دشوار خود کنار بیایید.

اگر در عوض، فقط یک قفل شدگی را تجربه می کنید، نکات زیر بسیار مفید خواهند بود:

به نویسندگی به مثابه عملی مناسک گونه بنگرید و نه رمانتیک

بسیاری از مردم فرآیند نوشتن را به عنوان یک جریان جادویی می دانند: فقط باید الهام مناسب را پیدا کرد و سپس کلمات خود به خود بیرون می آیند. در واقع درست است که الهام گرفتن می تواند روند نوشتن شما را سریعتر و حتی لذت بخش تر کند. با این حال، به‌ویژه وقتی صحبت از تحقیقات علمی می‌شود، الهام‌بخشی نه تنها یک چیز بیش از حد ارزیابی شده است، بلکه حتی می‌تواند یک عامل معکوس باشد. گاهی اوقات اتفاق می‌افتد که ایده‌ای دارید و شروع به نوشتن همه افکارتان به ساده‌ترین شکل ممکن می‌کنید. اما اگر در حال نوشتن یک مقاله علمی، مقاله یا پایان نامه هستید، این نوع شور و شوق می تواند به این دلیل باشد که شما تمام داده هایی را که برای انجام کار خود به درستی نیاز دارید در نظر نگرفته اید ... و ممکن است قفل شوید.

هدف اصلی نگارش علمی مجذوب کردن مردم نیست، بلکه برقراری ارتباط دقیق مشاهدات و تحلیل هاست. اگر شما محققی هستید که در مورد ادبیات، فلسفه یا دین می نویسید، این حتی بیشتر صادق است.

روشمند بودن بسیار مفیدتر از الهام گرفتن است. از این گذشته، نویسندگی مانند هر شغل دیگری است، پس بر اساس آن عمل کنید: صبح زود از خواب بیدار شوید، یک صبحانه مناسب بخورید و یک هدف دست یافتنی مشخص برای خود تعیین کنید، چیزی مانند «یک صفحه در این مورد بنویسید» یا «ادبیات مربوطه را بررسی کنید».

حتی هنرمندان بزرگی مانند مایا آنجلو، شاعر و خاطره‌نویس آمریکایی، یا نیک کیو، موسیقی‌دان استرالیایی، از روشمند بودن سود برده‌اند و اگر برای هنرمندان این یک عمل خوب است، برای محققان عملاً اجباری است.

شاید شما ایده های کافی در مورد آنچه که قرار است بنویسید ندارید.

به عنوان یک مدرس، این فرصت را داشتم که به برخی از دانش آموزان در نوشتن اولین انشاهای خود کمک کنم. با توجه به این تجربه، می‌توانم بگویم یکی از رایج‌ترین مشکلات این است که گاه دانش‌پژوهان جوان به موضوعی خاص عشق و علاقه صمیمانه دارند، اما ادبیات علمی مرتبط را به اندازه کافی مطالعه نکرده‌اند. بنابراین، بیایید همه در گروه کر تکرار کنیم: اشتیاق بدون آمادگی منجر به ناامیدی می شود.

می دانم، خوب نیست که اینقدر رک باشم، اما یکی باید به شما بگوید: شاید اگر نمی توانید آن صفحه خالی را پر کنید... به این دلیل است که به اندازه کافی آماده نیستید. نوشتن علمی کار سختی است: شما باید داده ها، اطلاعات را به هم منتقل کنید، فرضیه سازی کنید و آنها را تأیید کنید. اگر درباره موضوعی که می خواهید درباره آن بنویسید به طور کامل تحقیق نکرده اید، عمداً انتخاب کرده اید که دوره طولانی ناامیدی را پشت سر بگذارید. بنابراین، اگر در شروع شاهکار خود با مشکل مواجه هستید، یک راه حل خوب این است که درباره موضوع بیشتر بدانید و مهمتر از همه، سوالات تحقیق خود را محدود کنید.

شک و تردید را کنار نگذارید.

یکی دیگر از مشکلات رایج - به ویژه در علوم انسانی - این است که گاهی اوقات، دانشمندان تمایل خاصی به نادیده گرفتن ادبیات علمی مخالف آنها دارند. این کار لزوماً عمدی انجام نمی شود. مخصوصاً برای دانش پژوهان جوان، شیفته یک نظریه یا ایده خاص کاملاً معمول است. نتیجه این است که آنها خود را با سر به این موضوع می اندازند. این می تواند در ابتدا چیز خوبی باشد، اما اغلب، وقتی استاد راهنما به دانش جو اطلاع می دهد که نقد جدی در مورد این نظریه یا رویکرد وجود دارد، دانش آموز فلج می شود و گیر می کند که انگار دنیا روی سرش فرو ریخته است. به خاطر داشته باشید که تحقیقات علمی پر از بحث های داغ است، به جای نادیده گرفتن مخالفان، جایگاه خود را در گفتمان بیابید و به طور انتقادی به کل ادبیات علمی مرتبط با موضوعی که انتخاب کرده اید نگاه کنید.

قبل از شروع نوشتن، طرح کلی مقاله را آماده کنید.

اینجا ما در نقطه کانونی مشکل هستیم. بهترین پیشنهاد من برای مقابله با سندرم صفحه سفید این است که تا زمانی که ایده روشنی از آنچه واقعاً می خواهید انجام دهید ندارید از نوشتن بپرهیزید. این بدان معناست که شما باید ساختار مقاله علمی خود را از قبل ترسیم کنید. یک ورق کاغذ یا، اگر اهل فناوری هستید، تبلت خود را تهیه کنید. سپس، یک فهرست فرضی از کار خود تهیه کنید و با دقت انتخاب کنید که برای هر بخش چه چیزی بنویسید. به این ترتیب شما همچنین برنامه ای برای سازماندهی برنامه کاری خود و روشمندتر بودن در روند نوشتن خود خواهید داشت.

شاید فقط بخاطر خستگی باشد: استراحت کنید و سعی کنید اوقات خوبی داشته باشید.

اگر هنر متعالی دوست داشتن خود را یاد نگیرید هرگز در زندگی به چیزی نخواهید رسید. نوشتن علمی مطمئناً کار سختی است، اما، در نهایت، باید در نظر داشت که این شغلی است که فرد انتخاب می کند. بنابراین، سعی کنید کنجکاوی واقعی و لذت انجام تحقیقات خوب را از دست ندهید. همچنین همیشه با خودتان رو راست باشید. خستگی و فرسودگی شغلی مسائل جدی هستند. اگر تمرکز خود را از دست داده اید و دیگر قادر به انجام کاری نیستید، شاید بدن شما سیگنالی را به شما ارسال می کند: به استراحت نیاز دارید. سعی کنید چند روز را بدون باز کردن لپ‌تاپ خود بگذرانید، ورزش کنید یا یک پیاده‌روی طولانی انجام دهید.

محمد علی آیت الهی (مترجم رسمی دادگستری)

www.otc1316.ir




۰
۰
محمد علی آیت الهی
محمد علی آیت الهی
دفتر ترجمه رسمی ۱۳۱۶ شیراز (دارالترجمه اکسفورد)موبایل 09173074686
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید