زادۀ وادیِ هیچستان·۴ ماه پیشرساله ای از گور روشن«هاج و واج، مات و مرده بودم. خفقان گرفته بودم. هر بار در مواجهه با جرگه‌ی احمق‌ها جان می‌دادم و گریزی نبود؛ به ناچار خودم را احمق کرده بودم…
زادۀ وادیِ هیچستان·۵ ماه پیشیادداشتهای یک زندگیِ بیمصرفگویی دستی که زمانی در تاریکیِ تقدیر، برای مرگِ ما دعا می‌کرد، از اصرار خسته شده است. انگار که نجواهای بی‌ثمرش در گوشِ خداوند گم شده باشد، ی…
زادۀ وادیِ هیچستان·۵ ماه پیشآب تا گلوما را بی‌هیچ اختیار، از بهشتِ برین به زیر کشیده‌اند و در معرکه‌ای انداخته‌اند که نه آغازش معلوم است و نه پایانش. با مشتی آدم در هاونی افکند…
