زمانی که دبستان بودم، یادمه یه تابستون، شروع به نوشتن یه داستان کوتاه کردم و چون دلم می خواست بقیه بخونن چندبار از روش نوشتم تا با خودم به پارک ببرم و به دوستام بدم تا بخونند، اما هیچوقت خجالتم اجازه نداد این کارو انجام بدم، بزرگ تر که شدم کم کم درگیر درس شدم و یه جوری به فراموشی سپردمش.
دوران دانشجویی، ترم یک که بودم وارد یه استارتاپ دانشجویی شدم و قرار بر این شد به عنوان ادمین اینستاگرام تولید محتوا کنم. روزها گذشت و بدون هیچ درآمدی، به خاطر علاقم این کارو انجام دادم تا اینکه به مرور در کانال تلگرام هم تولید محتوا می کردم و بعد از مدتی بخاطر دقت و پیشرفتی که توی کارم داشتم به عنوان سرپرست شبکه های اجتماعی مجموعه ادامه دادم و این برای منی که رویای بچگیمو فراموش کرده بودم یک شروع تازه بود.
بعد از دانشگاه دنبال کار رفتم و توی رشته تحصیلیم مشغول به کار شدم؛ اما اونجا هم دست از شبکه های اجتماعی برنداشتم و تولید محتوا در این شبکه ها، یه وظیفه جذاب و شیرین برای من بود.
چندسال از کار کردنم گذشت و حس می کردم دیگه شاید مثل روز اول به کارم علاقه ندارم و دیگه پیشرفتی هم ندارم؛ این موضوع خیلی اذیتم می کرد و به شدت با خودم درگیر بودم.
از قبل از این ماجرا پله به پله رو میشناختم؛ اما هیچوقت به شرکت به در دوره هاش فکر نکرده بودم تا زمانی که حس کردم تو کارم پیشرفتی نمی کنم؛ زد به سرم که دوره ی کسب و کار رو شرکت کنم و مصاحبه هم رفتم و حتی قبول شدم اما نرفتم... شاید از ترس، شاید بخاطر دور بودن از فضای رشتم، شاید بخاطر منطقه امنم و شایدم... ولی خیلی بهش فکر می کردم و نمیدونستم درست ترین کار چیه!
از یه جا بعد با کلمه دیجیتال مارکتینگ آشنا شدم، شروع به سرچ کردم و بیشتر تو این حوزه مطالعه کردم؛ ولی خیلی شک داشتم که نکنه به دردم نخوره و مثل یه سری کلاسا وسطش رها کنم، همین فکرها باعث شد حتی دوره بهار هم ثبت نام نکنم؛ اما از فکرش بیرون نمیومدم و تابستون دیگه مصمم بودمو به خودم قول دادم بعد ثبت نام این دوره رو به انتها برسونم.

با آشنایی کمی دوره مقدماتی رو ثبت نام کردم ولی تصمیمم درست بود و خودمو به پله به پله سپردم تا مسیر متخصص شدنمو طی کنم و من دقیقا همون مجسمه ای هستم که داره خودشو کنده کاری می کنه تا شخصیت حرفه ای و متخصصش شکل بگیره.
اما این دوره برای من شروع جدیدی تو زندگیم بود، بعد از مدت ها احساس مفید بودن کردم، جرئت همه اون کارایی که مدت ها بود طول میدادم و ترس انجامشو داشتم مثل ساخت اکانت لینکدین، حتی جرئت تغییر شغلمو پیدا کردم و تمام خوبی شرکت تو این دوره برام این بود که زمانی که پر از ترس و استرس می شدم و نمیدونستم باید چیکار کنم، یکی بود. یکی بود که با یه ویس چند ثانیه ای خودمو به خودم یادآوری می کرد.
این روزا که دارم اینو مینویسم وسط دوره پیشرفته دیجیتال مارکتینگم؛ یه روزایی وقت کم میارم، یه روزایی استرس کلاسارو میگیرم، یه روزایی هم با کلی تلاش سمت تمرینام میام؛ اما مهم اینه باز هم با این شرایط من ذوق ادامه دادن دارم و اصل ماجرا همینه که بعد مدتها کاری رو پیدا کردم که ازش خسته نمیشم.
دیگه الان برام عادی شده بعد از کارم با همه ی خستگی که دارم باید دوباره ادامه بدم، تمرین کنم تا به چیزی که دلم میخواد برسم. اینو از ته دلم مطمئنم که تلاشم بی نتیجه نمیمونه، نمیدونم تهش چی میشه ولی میدونم خوب میشه.