ویرگول
ورودثبت نام
آیدا متوچی
آیدا متوچی
آیدا متوچی
آیدا متوچی
خواندن ۳ دقیقه·۴ سال پیش

دوستی به نام افسردگی!

یک سال پیش در 6 آبان 1400 وقتی پنجشنبه ساعت 9 صبح با سر و صدا چشممو باز کردم برای چند لحظه از خدا خواستم همه ی اینا خواب باشه... اما نبود!

و مادربزرگم از پیشم رفته بود...

روزای اول انقدر عجیب بود که نمیدونستم باید چیکار کنم.

ساعت ها گریه می کردم و بعدش برا چند ساعت انگار که مغزم خالی میشد. این سیکل روزها ادامه داشت.

احساس تنهایی، گیر افتادن وسط این دنیا، جای خالیش، خاطراتش، دیدن وسایلش، دلتنگی و...

همه ی اینا بهم فشار میاورد ولی نمیدونستم باید چیکار کنم.

از دو سال قبل این داستان، برای مشکلات دیگه پیش مشاور (روانشناس) میرفتم، میتونم بگم یکی از بزرگ ترین کمکایی که به خودم کردم همین تراپی بود. روز به روز قوی تر میشدم و خودم این موضوع را به وضوح حس می کردم.

اما این روزا ازش میشنیدیم که افسردگی دارم و برای اینکه بتونم تمرینارو انجام بدم باید قبل از همه ی اینا قرص مصرف کنم! از چیزی که همیشه ازش میترسیدم.

چند جلسه مقاومت کردم و چون حالمو میدید بهم فشاری نمیاورد، اما بعدش یک روز بهم گفت خودم برات وقت میگیرم و همراهت میام تا بریم پیش روانپزشک.

با ترس فراوان پیش روانپزشک رفتم و برای شروع سه ماه قرص ضد افسردگی تجویز کرد و از این طرف مشاور خودم هم کلی بهم تمرین داد و بهم یه حرفی زد: اگر خودت کمک کنی بهت قول میدم مصرف این قرصا طولانی مدت نباشه!

مصرف قرصارو شروع کردم اما از اون مهم تر تمرینامو شروع کردم و سعی کردم زودتر این ماجرا را تموم کنم.

بعد یک هفته حس کردم میتونم با انجام کارای جدید حال خودمو بهتر کنم پس برای شروع یه دفتر گذاشتم جلوم و هدف گذاری کردم.

بعد از مدتها به ورزش فکر کردم و رفتم ثبت نام کردم، به خودم قول دادم حداقل هفته ای یک بار به پیاده روی برم، شروع به شنیدن پادکست کردم اونم در هر حالتی (موقع ظرف شستن، رانندگی، تمیز کردن خونه و...)، شروع به دیدن حداقل یک فیلم در هفته و مطالعه کتاب کردم و روزام همینطوری آروم و جذاب می گذشت.

کم کم حس کردم خودمو دارم پیدا می کنم، خودمو نوازش می کنم و به حال خودم کمک می کنم و احساسم درست بود و هر جلسه مشاوره از جلسه قبل بهتر بود و من خوشحال ترین بودم!

اگر بخوای میتونی! از تراپی کمک بگیر دوست من
اگر بخوای میتونی! از تراپی کمک بگیر دوست من

بعد از گذشت هشت ماه، مصرف قرص ها به مرور کم و قطع شد و دیگه خودم بودم که داشتم برای حال خوبم تلاش می کردم و تا امروز که موفق بودم و دوستی به نام افسردگی را کنار گذاشتم.

روزای اول واقعا میترسیدم، از اسم افسردگی تا قرصش. اما بعد از هشت ماه، تازه خود قبلیم را پیدا کردم و روز به روز حالم بهتر شد.

اونجا بود که فهمیدم شاید افسردگی به اون ترسناکی هم که بقیه میگند نیست! فقط کافیه باهاش دوست بشی تا بتونی شکستش بدی!

در آخر بگم که به خودتون تراپی رو هدیه بدید، به خودتون تو این روزای پر از دغدغه اهمیت بدید و برای حال خوبتون تلاش کنید و بدونید هیچکس بیشتر از خودتون نمیتونه بهتون کمک کنه.


افسردگیپله به پلهدیجیتال مارکتینگ پله به پلهتراپیستاحساس تنهایی
۱۳
۱
آیدا متوچی
آیدا متوچی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید