در پروژه ۳۹ سالگی، سراغ کتاب «شفای زندگی» رفتم. درسِ اصلی: کیفیت زندگی، بازتاب کلماتی است که در خلوت به خودت میگویی.
۳ درس کلیدی من:
۱. خستگیِ مفرط، اغلب خشمِ سرکوب شده است.
۲. بخشش، لطف به دیگران نیست؛ سبک کردنِ کولهپشتی خودت است.
۳. تا دست از سرزنش برنداری، رشدِ واقعی شروع نمیشود.
تست این هفته: ۷ روز تمرین «توقفِ سرزنش». نتیجه؟ آرامش ذهنی و تمرکزِ بیشتر
شما با کدام گفتوگوی ذهنی منفی در جنگید؟
اگر دوست داری بدانی این مسیرِ ۳۹ سالگی از کجا شروع شد، پست اول را اینجا بخوان