
«زندگیِ نزیسته» همیشه برامون جذابتر و قشنگتر به نظر میاد. ذهنِ ما از تمام اون انتخابهایی که نکردیم، یه تصویرِ کاملاً بینقص میسازه.
دلیلش هم خیلی سادهست: چون اون مسیرها هیچوقت با سختیها، محدودیتها و مسئولیتهای واقعیِ زندگی کلنجار نرفتن. ما اونها رو توی ذهنمون بدون هیچ رنجی تصور میکنیم؛ در حالی که اگه واقعاً انتخابشون میکردیم، بالاخره پستی و بلندیهای خودشون رو داشتن.
شما هم تا حالا درگیرِ این حس بودین؟