علی پورزارع «هیچ»·۲ ماه پیششبگیر«شبگیر»دیگر نه شمیم شب‌بومست‌کننده است،و نه بوی یاسگیرایی دارد؛نه بوی باران تازهتازگی دارد.آسمان تیره،خیابان‌هاخالی از خیال خوش؛مردمان دژم،…
علی پورزارع «هیچ»·۳ ماه پیشسایه«سایه»من و دردهایمتا سپیدهبا هم گریستیم؛من از غم‌هایم،و اواز بی‌فروغی نگاهم.من و نارنج‌های خسته و سالخورده‌ی خیابان هر دو لرزیدیم؛من،شانه‌ه…
علی پورزارع «هیچ»·۵ ماه پیشجانان«جانان»تو آن شعری،شاه‌بیت نابی،آن غزل خیال‌انگیزی،که هنوز نسروده‌ام آن را.تو آن صبحی،نخستین پرتوی نوری،آن بامداد غم‌ستیزی،که هنوز ندیده‌ام…
علی پورزارع «هیچ»·۵ ماه پیشوطن«وطن»از میان آسفالت خیابان،لاله‌ها روییده‌اند غریبانه.پیاده‌روبا یاقوت سنگ‌فرش شده؛سرخ‌سرخ،لاله‌ها پرپر شده‌اند،قامتشان شکسته،اما شمیم آنها…
علی پورزارع «هیچ»درسَکّو!·۶ ماه پیشسلوک«سلوک»شبی در بهار،در دل کوه‌های بلند و سرسبز البرز،در میان خنکای سحرآمیز بهاری،هوا آکنده بود از بوی شکوفه‌های وحشی،آلوچه، ولیک، گلابی.مردی…
علی پورزارع «هیچ»·۶ ماه پیشرقص برف و آتش«رقص برف و آتش»برف می‌بارد،آرام و بی‌صدا،مثل شکوفه‌های سفید بهاری،که از آسمان آبی،تا به آغوش زمین،عاشقانه می‌رقصند.آرامشی سپید،که از پشت ای…
علی پورزارع «هیچ»·۷ ماه پیشسوگ«سوگ»نکند که ما اضافات دنیاییم،که این‌گونه خار و خفیف،در به در،به دنبال یک لحظه آرامشیم.در پی تبسمی ناگهانی،یا عصر بارانی دلپذیر،شامگاهی دل…
علی پورزارع «هیچ»·۷ ماه پیششوریدگی«شوریدگی»در این شام تار،در پشت پنجره نور،که باد از میان شاخه‌های بید می‌گذردو آه تو را به ارمغان می‌آورد، از دور،لبخندی بر لبانم نقش بسته؛ا…
علی پورزارع «هیچ»·۷ ماه پیشپری«پری»پسرکی رنج‌دیده،در کوچه نشسته.تنها و سرخورده.پیرزنی مهربان،به زیبایی طاووس،به استقبالش آمده،با چادری گل‌گلی، سپید.قلبش به وسعت اقیانوس…
علی پورزارع «هیچ»·۷ ماه پیشوحشت بزرگ«وحشت بزرگ»کرکسی سیه‌بال، سیه‌دل،در هوا دیده شد.تیرگی چیره شد.می‌چرخید به گرد آسمان،در بلندای درختان.بال‌هایش،آبی زیبا را شکافت.خورشید، نفس…
