
یکی از مشكلاتی كه امروزه شركتها و سازمانها با آن روبهرو هستند، این است كه بسیاری از كاركنان و کارمندان آنها آنقدری که باید عملکرد مثبتی ندارد، به عبارت دیگر خروجیهایی را که از آنها انتظار میرود، ارائه نمیکنند؛ زیرا با وجود داشتن دانش بالا، تجربهی کافی و مهارتهای فنی لازم، آنها قادر به كنار آمدن با تغییرات در فرهنگ سازمانی، و پذیرفتن تفاوتهای فردی همگروهیهای خود و همچنین همکاران خود در سایر بخشهای سازمان نیستند و علاوه بر اینها نمیتوانند احساسات و هیجانات خود را در شرایط پرفشار و پرچالش، کنترل کنند.
پژوهشها نشان میدهند مقادیر بالای هیجانات منفی بخصوص استرس، نهتنها منجر به مشکلات سلامتی میشود ـ که همه میدانیم ـ بلکه باعث بیانگیزگی، عدم خلاقیت، رقابت ناسالم، درگیری و درنتیجه عملکرد ضعیف نیز میشود.
اما دلیل بروز این مشکل در شرکتها چیست؟
یکی از دلایل این مشکل این است که گرچه تا به امروز، افراد سرمایهگذاری زیادی در زمینهی کسب مهارتها انجام دادهاند، اما در زمینهی مهارتهای مربوط به هوش هیجانی و خودکنترلی در محیط شرکت توجه زیادی نکردهاند.
بیشتر افراد از توان خود برای کنترل خود سر باز میزنند، زیرا معتقدند كه تحت تأثیر محیط و عوامل خارجی و شرایط دیگر افراد است که این عمل یا آن عمل از ایشان سر میزند. چنین عقیدهای میتواند به صورت جمعی باعث ایجاد یک جو مسموم شود، جوی که حضور دائم در آن میتواند تبدیل به یک عادت بد شود، عادتی که گاهی جزو فرهنگ یک شرکت میشود و با جابهجایی افراد از یک شرکت به شرکت دیگر منتقل میشود.
اگر کارکنان یک شرکت این آموزه را یاد بگیرند که بتوانند افکار و احساسات خود را کنترل کنند، تأثیر چشمگیرش را بر عملکرد حرفهای و حتی زندگی شخصی خود مشاهده خواهند کرد.
همهی ما میتوانیم یاد بگیریم که به طور مؤثر و صحیح بر اضطراب غلبه کنیم
خبر خوب این است که همه توانایی یادگیری غلبه بر هیجانات منفی و اضطراب را دارند، و از این گذشته این توانایی یادگرفتنی و قابل گسترش است؛ زیرا ما انسانها تمام دستگاههای بیولوژیکی و فیزیولوژیکی را برای تحقق این هدف داریم. فرمولی برای این تغییر وجود دارد که کاملاً مبتنی بر علوم اعصاب است: همانطور که ما میتوانیم بدنمان را به تحمل استرس مداوم، عادت بدهیم و در حالی که از نظر فیزیولوژیکی و ذهنی ناپایداریم به امورمان رسیدگی کنیم، از آن طرف همچنین میتوانیم به ذهن و بدنمان یاد بدهیم که در حالت تعادل، تمرکز و آرامش عملکرد بالاتری از خود نشان بدهد و به زبان ساده به آن وضعیت عادت کنیم.
مثالی بزنیم:
کار کردن در شرکتی که شادی، همکاری و کار گروهی، خلاقیت، الهامبخشی و همدلی در آن به یک امر عادی و بدیهی تبدیل شده بهتر است یا برعکسش؟
کار کردن در شرکتی که به دلیل رضایت مشتری و رضایت کارمندش به صورت توأمان متمایز شده است بهتر است یا برعکسش؟
چهطور است که همه به برخی روندهای اشتباه خو کردهاند و درصدد بهبود شرایط نیستند؟ در صورتی که سرمایهگذاری برای بهبود شرایط فضا و محیط کار، نقش مستقیمی در بازده افراد و سودآوری یک کسبوکار دارد.
تغییر فرهنگ یک شرکت به معنای صدور دستورالعمل نیست، به معنای تغییر افراد است و تغییر باید از درون اتفاق بیفتد و درون ریشه داشته باشد تا واقعی و پایدار باشد.
در آیندهی بسیار نزدیک، شرکتهایی موفق خواهند بود که انعطافپذیرتر، چابکتر و دارای تیمهایی مایل به همکاری هر چه بیشتر در جهت رسیدن به یک هدف مشترک هستند.
از این گذشته موفقترین رهبران کسبوکار در قرن حاضر کسانی خواهند بود که علاوه بر دانش و تخصص، توانایی کنترل افکار و عواطف خود را دارند و علاوه بر آن به جای وارد اوردن فشارهای مرسوم، تیم خود را تشویق میکنند و آموزش میدهند تا از هر لحاظ پویا و سرزنده بوده و درنتیجه کارآمدتر عمل کنند.
منبع:neurochangesolutions