بسم الله الرحمن الرحیم
گزارشی از کتاب معرفت شناسی لیندا زاگزبسکی قسمت چیستی معرفت.
مقدمه
روزی که ارسطو گفت میل به دانستن در سرشت آدمی تنیده است یکی در مهمترین قید بندهای رشته ی معرفت شناسی را وضع کرد. به گمانم ،اگر سر درآوریم که چرا معرفت مطلوب است یک گام به فهم چیستی آن نزدیکتر شده ایم و درعین حال به نکات شگفتآور دیگری نیز پی خواهیم برد. یکی از نکاتی که دستگیرمان می شود این است که تعدادی از نظریه های نام آشنا در باب معرفت درمانده اند از توضیح این که چه چیز موجب می شود است که معرفت خوب تر از باور صادق خشک و خالی باشد. این همان مساله ای است که آن را معضل ارزش مینامم. دومین نکتهای که درخواهیم یافت این است که این دیدگاه رایج که طبق آن خوبي معرفتی از خوبی اخلاقی جداست عمدتا توهمی بیش نیست. خوبی های معرفتی پیوند تنگاتنگی دارند با چیزهای دیگری که برایمان ارزش دارند. همچنین میان فضیلتهای فکری و فضیلتهای اخلاقی پیوند محکمی وجود دارد.
حال به این بحث می پردازیم که معرفت چیست؟
بحث در این فصل دربارة معرفت به معنای حالت معرفتی دانستن است. لازمهی اینکه کسی مثل من و شما چیزی بداند چیست؟
1) معرفت باور صادق موجّه است.
2) معرفت باور صادقی است که از یک فرآیند باورساز اعتمادپذیر بدست آمده باشد.
3) معرفت باور صادقی است که شواهد و دلایلی به سود آن وجود دارد که همهی امکانات را از صحنه خارج میکند، بجز آن دسته از امکاناتی که ما به حق آنها را نادیده میگیریم.
https://funtical.app/symbol-profile/22498/%D9%BE%D8%A7%D9%84%D8%A7%DB%8C%D8%B4