معضل گتیه از رابطهی میان x و صدق برمیخیزد و هر تعریفی که بتواند باوری کاذب و در آن واحد واجد مؤلفهی x باشد را تولید کند با معضل گتیه دست به گریبان خواهد بود و لذا دیگر اهمیتی ندارد که آن x توجیه باشد یا اعتمادپذیری یا کارکرد شایسته یا با وجدان بودن یا فضیلت فکری یا هر چیز دیگری. گاهی معرفتشناسان برای سهولت کار، مؤلفهی مجهول معرفت (یا x) را جواز مینامند و معرفت را باور مجاز صادق تعریف میکند ولی این توجیه باز هم با مشکل گتیه سروکار دارد زیرا پیش فرض تمام نظریههایی که مبتنی بر جوازند این است که صدق با جواز پیوند تنگاتنگی دارد و بدین سبب اگر چه وجود باورهای کاذب مجاز معمول نیست ولی وجودباوری که نادرست و در عین حال مجاز باشد محال نیست. مانند کسی که بیناییاش به شایستگی کار میکند، معنایش این نیست که قُوة بینایی او هیچ عیب و نقصی ندارد و برپایهی ادراک بصری خود به باور کاذبی دست پیدا نکند. برای نجات از مثالهای نقض گتیه راهحلهایی بیان شده از جمله اینکه این قید را به تعریف اضافه کنیم که هیچ باور کاذبی در مجموعه دلایل و شواهدی که در اختیار سوژه است وجود نداشته باشد ولی باز هم از مشکل گیته راه فرار نیست (زیرا رابطهی x و صدق پاشنه اشیل است یعنی حتی با اضافه کردن شرط چهارم میتوان مثالی را پیدا کرد که همهی مؤلفههای معرفت را داشته باشد اما معرفت نباشد).
https://funtical.app/symbol-profile/10375/%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7