معرفت یعنی باور صادق موجه: اینکه این تعریف نیز دچار معضل ارزش میشود یا نه بستگی دارد که از واژه موجه چه چیزی را اراده کرده باشیم. یک باور در صورتی موجه است که برپایه شواهد یا دلایل کافی بنا شده باشد اگر استوار کردن باورها شواهد و دلایل صرفا به این دلیل خوب باشد که این کار به نحو اعتمادپذیری ما را به صدق میرساند یا مانند خوب بودن فرآیندی است که ما را به صدق میرساند.
در این دو صورت چنانچه گفته شد باز هم معضل ارزش میشود. اگر بگوییم توجیه به خودی خود چیز خوبی است و به این سبب نباشد که ما را به حقیقت میرساند آنگاه دیگر دچار معضل ارزش نمیشود زیرا استوار کردن باورهایش بر شواهد و دلایل بدین سبب خوب است که او در چنین موقعیتی ارتباط میان شواهد و دلایل را با گزاره صادقی که به آن معتقد است درک کند و به خاطر همین به معرفتی دست پیدا کند که در غیر این صورت به آن معرفت نمیرسید. زیرا طبق تعریف اعتمادگرایی ممکن است باور کاذبی که فرآورده یک فرآیند اعتمادپذیر است دارای ارزش معرفتی باشد مثلا بگوییم اسپرسوی بدطمعی که در یک دستگاه اسپرسوساز اعتمادپذیر دَم کشیده از اسپرسوی بد طعمی که در یک دستگاه اعتمادناپذیر دَم کشیده بهتراست و این درست نیست ولی اگر بگوییم که توجیه فی نفسه خوب است طبق آنچه که گفته شد دیگر دچار معضل ارزش نمیشود ولی دچار یک معضل دیگر بنام مشکل گتیه میشود.