نتیجهای که از بحث گذشته میگیریم این است که دانستن یعنی باور داشتن یک گزاره صادق از یک راه خوب.
حال سؤال این است که چه چیزی معرفت را خوبتر از باور صادق میکند, این مسئله را معضل ارزش نام نهادهام.
o اعتمادگرایی: معرفت باور صادقی است که نتیجهی یک فرآیند باورسازِ اعتمادپذیر باشد.
خوب نبودن یک فرآیند درخور اعتماد به سبب خوب بودن فرآوردههای آن است. اگر دستگاهی که قهوه اسپرسودرست میکند, اسپرسوساز قابل اعتمادی باشد خوب بودن آن دستگاه به سبب خوب بودن محصول آن است یعنی خوب بودن فنجان قهوهای که دَم میکند.
دلیل خوب نبودن شیر آبی که قابل اعتماد است ولی چکه میکند این است که چکه کردن آب خوب نیست.
اما این تعریف پاسخ رضایتبخشی را به معضل ارزش نمیدهد زیرا ارزشیابی ارزش یک منبع قابل اعتماد صرفا به فرآورده آن بستگی دارد که در خور اعتماد نیز است و این یعنی ارزش فرآورده یا نتیجه آن به فرآیند انتقال پیدا میکند در حالی که ارزش فرایند دوباره به فرآورده انتقال پیدا نمیکند. یعنی یک دستگاه قهوهساز قابل اعتمادِ دستگاه خوبی است چون قهوه خوبی دَم میکند ولی یک فنجان قهوه اسپری سوی دَم کشیده به واسطه این واقعیت که آن دستگاه قهوهسازِ قابل اعتمادی بوده خوبتر نمیشود.
https://funtical.app/symbol-profile/10220/%D8%AE%D8%A7%D9%87%D9%86