این تعاریف تا حدی چنین طراحی شدهاند که برخی ویژگیهای اجزای معرفت را کنار بگذارند.
هر سهی این تعاریف الگوی مشترکی دارند معرفت باورصادق است x+ و x راه خوبی است برای باور داشتن به همین سبب x باید باور صادق را از آنچه هست خوبتر کند.
ویژگی اول: بیشتر معرفت شناسان دانستن را نوعی داشتن قلمداد میکنند و این را بدیهی میدانند ولی در تاریخ فلسفه گاهی باور داشتن و دانستن دو حالت جمعناشدنی پنداشته شده به 2 دلیل:
1) آنها گمان میکردند آنچه که معرفت به آن تعلق میگیرد از آنچه که دانستن به آن تعلق میگیرد جداست.
2) معتقد بودند که باید گسترة باور را به آن دسته از حالتهای معرفتی که ارزش آنها کمتر از حالت دانستن است محدود کنیم.
https://funtical.app/symbol-profile/10640/%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86%20%DB%8C%DA%A9%D9%85