یکی از اقدامات مهم برای ساماندهی و تعمیق مطالعات اخلاق اسلامی بررسی اندیشههای اخلاقی عالمان اخلاقی است. از این رهگذر می توان به نحوه شکلگیری و سیر تحول علم اخلاق در میان مسلمانان در اعصار گوناگون پیبرد. همچنین بازخوانی اندیشههای اخلاقی بزرگان این علم میتواند زمینهساز کشف و ساماندهی نظام اخلاق اسلامی گردد. در این میان اندیشمندان اخلاقی در هر عصری نقشی عمده در شکلگیری اخلاقنویسی داشتهاند. از میان این علما برخی ناشناخته مانده و افکار و اندیشههای آنان مورد غفلت واقع شده است. یکی از این عالمان، علامه دوانی است. جلالالدین محمد دوانی از علمای بزرگ حوزه فلسفی شیراز در قرن نهم هجری است. او در همه علوم زمان خود متبحر بوده و درباره آنها تالیفاتی دارد و به دلیل همین احاطه علمی جامع به او لقب علامه دادهاند. او از پیروان مکتب اشراقی و از شارحان مشهور آثار سهروردی است. در ابتدا سنی شافعی و از لحاظ اصول عقاید اشعری بود ولی بعدها مستبصر و شیعه شد
هرچند این عالم بزرگ بیشتر به عنوان فیلسوف شهرت دارد و آثار فلسفی او بیشتر مورد توجه قرار گرفته است ولی تالیفات او در زمینه اخلاق نیز مهم و بسیار تاثیرگذار بوده است. تاثیر افکار و آثار او محدود به ایران نبوده بلکه در کشورهای دیگر از جمله ترکیه و هند نیز تأثیرگذار بوده و حتی آثار او در این کشورها نسبت به ایران شناختهشدهتر است. اخلاق جلالی معروفترین کتاب اخلاقی اوست که نام اصلی آن لوامع الاشراق فی مکارم الاخلاق است. این کتاب درواقع بازنویسی اخلاق ناصری خواجه نصیر طوسی است ولی دوانی آن را بر اساس آموزههای اسلامی بازنویسی کرده و رنگ و بوی دینی به آن داده است و بنا به قول خودش به قصد ترمیم و تتمیم اخلاق ناصری آن را نوشته است.
https://funtical.app/symbol-profile/22498/%D9%BE%D8%A7%D9%84%D8%A7%DB%8C%D8%B4