
اضطراب یک هیجان سالم و طبیعی هست؛ اما در صورتیکه فرد هر روزه با میزان نامتناسبی از آن مواجه باشد و در زندگی روزمره او اختلال ایجاد کند، یک مشکل تلقی میشود.
اختلالات اضطرابی یکی ازشایعترین مشکلات سلامت روان هستند، که منجر به نگرانی زیاد، ترس و دلهره میشوند. پس اگر نگران آن هستید، بدانید که تنها نیستید!
اختلالات اضطرابی میتوانند نوع پردازش انسان را از احساساتش و نوع رفتار او را تغییر دهند و همچنین باعث نشانههای فیزیکی در او شوند.
هرچند این اختلال میتواند طاقتفرسا باشد، اما راههای زیادی برای مقابله با آن وجود دارد وبا روش های متفاوتی میتوان آن را مدیریت کرد.
در ادامهی این مقاله به انواع اختلالات اضطرابی، علائم و درمان آنها و نکاتی برای کمک به مدیریت آن میپردازیم.
آنچه در این مقاله می خوانیم:
اضطراب پاسخ طبیعی انسان به فشارهای روانی و استرس است. بسیاری از مردم قبل از مصاحبه شغلی، هنگام شرکت در آزمون یا اولین روز حضور در یک شغل یا مدرسه جدید احساس نگرانی میکنند.
این اختلالات شامل ترس، دلهره یا نگرانیهای مفرط است که در بهزیستی و عملکرد شما اختلال ایجاد میکند. برای مثال، افکار و رفتارهای مضطربِ مداوم می تواند تاثیر زیادی بر زندگی کاری، مدرسه، سرگرمیها یا روابط شما داشته باشد.
اختلالات اضطرابی به نسبت موقعیتها یا اشیایی که باعث نگرانی شما میشوند، متفاوت از هم تعریف میشوند.

تجربه گاه به گاه اضطراب کاملا طبیعی است و یکی از هزینههای اجتناب ناپذیر زندگی و زنده ماندن است. با این حال گاهی اوقات نگرانیها از کنترل خارج میشوند. آنها ممکن است بدون هیچ دلیل قابل تشخیصی به وجود بیایند یا با نسبت به موقعیت، نامتناسب باشند.
در کل اضطراب زمانی به یک اختلال تبدیل میشود که در فعالیت ها و عملکرد اختلال فرد ایجاد کند.
این اختلال اغلب با افسردگی همراه است و این دو علائم مشترک زیادی دارند و مسیرهای مغزی مشابهی را درگیر میکنند.

نشانههای اضطراب
علائم اضطراب زمانی بروز میکند که بدن احساس خطر کند.در این موقعیت هورمونهایی مانند آدرنالین و کورتیزول برای آمادهسازی بدن افزایش مییابد که باعث میشود: قلب سریعتر پمپاژ کند، تنفس سریعتر انجام شود و ماهیچهها برای حرکت آماده شوند.
اضطراب هم اثرات جسمی دارد و هم اثرات روانی. این اثرات شامل:
تنگی نفس
ضربان قلب سریع
ناراحتی معده
دهان خشک
احساس سرگیجه داشتن
احساس ترس یا وحشت
تعریق
دید تونلی
احساس بیقراری
تنش عضلانی
ضعف جسمانی
حافظه ضعیف
گیجی
مشکل در تمرکز
نگرانی دائمی و… است.
احتمالا با هر یک از این علائم در درجات مختلف آشنا هستید اما زمانی که به اندازه ای شدید، تکرار شونده و خارج از کنترل شما باشند که در مقابل آنها احساس درماندگی کنید میتوانند نشانهای از یک اختلال اضطرابی باشند.
هر کسی ممکن است یک دوره نگراین ناتوان کننده را تجربه کند، اما برخی افراد احتمال ابتلای بیشتری به آن دارند.
درحالیکه علل بین انواع اختلالات متفاوت است، عوامل خطر و زمینهساز برای آنها به طور کلی میتواند موارد زیر باشد:

اضطراب خود را به چند روش تشخیصی متمایز نشان میدهد.
انواع آن عبارتند از:
اختلال اضطراب فراگیر(GAD):
اختلال اضطراب فراگیر، شایعترین نوع اضطراب است. در این نوع اختلال، نگرانی شما فقط بخاطر یک چیز نیست. بلکه بخاطر چند چیز است. مثلا همزمان برای سلامتی، تعاملات اجتماعی و کار نگران هستید. این نگرانیها در روزهایی بیش از حداقل 6 ماه ظاهر میشوند و در میان سالمندان رایج است.
اختلال هراس:
در این نوع اختلال، حملات وحشتزدگی غیر منتظره (پنیک) مکرر بدون عامل و محرک خارجی وجود دارد و فرد نگران از وقوع دوباره ی این حملات است. اختلال هراس میتواند گذرهراسی یا آگروفوبیا را به همراه داشته باشد که عبارت است از ترس از وقوع حمله هراس در مکانهایی که امکان خروج و فرار از آنها دشوار است مانند بازارهای شلوغ مترو.
اختلال اضطراب اجتماعی:
اختلال اضطراب اجتماعی مسئلهای فراتر از کمرویی معمولی است. در این نوع اختلال، ترس شدید از موقعیتهای اجتماعی یا نحوه عملکرد در مقابل دیگران وجود دارد که باعث میشود در اغلب اوقات از تعاملات اجتماعی سالم دوری کنید. این نوع با ترس از قضاوت منفی دیگران و ترس از نشان دادن علائم اضطراب یا خجالت در جمع مرتبط است و در میان بزرگسالان جوان در حال افزایش است.

فوبیای خاص:
این اختلال شامل ترس شدید از یک شئ یا یک موقعیت خاص است. ترس با خطر واقعی ایجاد شده تناسب ندارد. فوبیاها غالبا به تفکر فاجعهسازی یا رفتارهای اجتنابی میانجامند. فوبیای رایج مردم، فوبیا از حیوانات، ارتفاع، پرواز و تزریق است.
اختلال اضطراب جدایی:
این وضعیت شامل نگراین شدید در مورد جدا شدن از افرادی است که احساس نزدیکی زیادی به آنها میکنید. این اختلال میتواند هم کودکان و هم بزرگسالان را تحت تاثیر قرار دهد.
لالی انتخابی:
در این نوع اختلال، ناتوانی مستمر در تکلم در موقعیتهای اجتماعی خاص، که در آنها انتظار تکلم میرود وجود دارد. در حالیکه در موقعیتهای دیگر تکلم وجود دارد. و این مسئله باید حداقل به مدت یک ماه دوام داشته باشد.
از بین بردن کامل اضطراب نه ممکن است و نه مطلوب، چرا که اضطراب نقش مهمی در هوشیاری و زنده نگه داشتن ما دارد. درمان به منظور حفظ نگرانی در سطوح قابل کنترل است.
این اختلالات را میتوان با استفاده از رواندرمانی، دارو درمانی یا ترکیب هر دو درمان کرد.
خط اول درمان اضطراب، درمان شناختی-رفتاری است.
این درمان متناسب با نگرانی های خاص فرد طراحی شدهاست و یکی از موثرترین گزینهها است. در این درمان بیماران یاد میگیرند که الگوهای فکری تحریف شدهای که ناراحتی زیادی ایجاد میکنند را به چالش بکشند.
همچنین یکی از روشهایی که میتواند برای برخی از اختلالات اضطرابی مانند فوبیا مفید باشد، مواجهه درمانی (EPR) است. مواجهه درمانی که در آن بیمار به طور ایمن و به تدریج در معرض ترس های خود قرار میگیرد تا دیگر از آنها اجتناب نکند، بخشی ضروری از اکثر درمان های رفتاری برای اضطراب است.
از دیگر روشهای تاثیرگذار درمانی، درمان هیجانمدار است. در این رویکرد، فرد تسهیل میشود تا با ریشه اضطرابها و نگرانی های خود رو به رو شود. اضطرابی که افراد تجربه میکنند ممکن است از سبک تنظیم هیجانی باشد که به مرور در طول زندگی آموخته اند و لازم است با رو به رو شدن با بخشهای نگران کننده خود به مرور سبک سالم تری از تنظیم هیجان را شکل دهند و تاب آوری فرد افزایش پیدا میکند.
در آخر ممکن است به تشخیص روانپزشک، دارو درمانی نیز برای کنترل علائم و برای ایجاد تمرکز کافی بر گفتوگو درمانی استفاده میشود.

موثرترین نوع درمان به نوع اختلال اضطرابی بستگی دارد. برای دریافت مشاوره رایگان درباره اینکه کدام نوع درمان احتمالا برای شما مناسبتر هست، میتوانید از طریق پر کردن فرم اطلاعات با کارشناسان ما در ارتباط باشید.
اضطراب یک مساله جدی است و درمان آن به کمک احتیاج دارد. اگر علائم این اختلال را تجربه می کنید، دلگرم باشید که اکثریت افرادی که با این اختلال درگیر هستند، با دریافت کمک بر آن غلبه میکنند. اولین قدم برای رسیدگی به نیازهای سلامت روان، مراجعه به رواندرمانگر و صحبت در مورد شرایط موجود است. در مراحل بعدی با شروع دوره رواندرمانی، مسیر درمانی لازم را با همراه درمانگرتان طی می کنید. خاطرتان باشد که بهبود یافتن و تغییر کردن یک پروسه است و لازم هست این مسیر را آغاز کنید و با استمرار ادامه دهید تا تغییرات پایداری را تجربه کنید.
نویسنده: فاطمه انتظاری