
دو روز پیش از طریق یکی از همکاران به یک مجموعهی بزرگ تولید پوشاک دعوت شدم. مسألهی اصلی آن مجموعه این بود که سیستم فروش آنها کاملا سنتی بود و از من درخواست کردند که در پیادهسازی سیستم فروش مدرن، در کنارشان باشم.
دو نکته برایم جالب بود و یادم باشد که همیشه به خاطر داشته باشم:
یکی اینکه در انتخاب یک مجموعه برای همکاری، مسالهی مالی تنها یکی از ملاکهای انتخاب است. به نظرم موثر بودن و منشا تغییر بودن، قبل از هرچیز و بیش از هرچیز اهمیت دارد. به نظر من یکی از نشانههای ادبِ در کار، توجه به همین نکته است که آیا ما فرد مناسبی برای آن مجموعه هستیم یا خیر؟
و اما نکتهی دوم، وقتی ما به صورت درست و بیحاشیه کار میکنیم، دیر یا زود، نام و برند ما گسترش پیدا میکند. چراکه همکاران و اطرافیان ما، ما را به دیگران معرفی خواهند کرد و به نظرم یکی از قویترین راههای تقویت برند شخصی، تعهد داشتن و موثر بودن در جاهایی هست که اکنون مشغول به فعالیت هستیم.
در آخر تصویر کاملا شفافی از ستونِ وسطِ سالنِ مدرسهی دوران راهنمایی ام در خاطرم حک شده است:
از خدا جوییم توفیقِ ادب / بیادب محروم گشت از لطفِ رب
بیادب تنها نه خود را داشت بد / بلکه آتش بر همه آفاق زد