جانِ واژه·۸ سال پیشهمه جا هست، هیچ جا نیستیادمه یازده، دوازده سالم که بود به یکی دل بسته بودم. هر روز به یه بهانه ای میزدم بیرون ، کارای مدرسه، خرید کتاب، تولد رفیقم، فشار درسا، فوتبال، دوچرخه... دو تا خیابون اصلی داشت شهرمون از سر ظهر تا نه شب بالا و پایینشو هزار بار می‌رفتم و برمی‌گشتم؛ نکنه یک لحظه از این نقطه رد شه و اون لحظه از دست من بره... مهم نبود وایمیسته به سلامم جواب میده یا فقط چند ثانیه میتونم ن...
جانِ واژه·۸ سال پیشاین سطحِ سختی که به زور خودمان را رویش ثابت نگه داشتهایمحس تنفر عجیبی داشتم. نسبت به تو، نسبت به رابطه ی عجیبمان، نسبت به این چیزی که بین‌مان شکل گرفته بود و مدام نا دیده اش گرفته بودیم و شاید... و شاید این چیزی چه فکر میکردم بین مان شکل گرفته فقط در سر من بوده؛ و هست... شاید در سر تو جز تمام چیزهایی که باید بهشان فکر کنی چیزی نیست... و حالا که به فاصله ی چند سانت کنارت نشسته ام و میبینم چطور برای خودت بال بال میزنی قبول می...
