کم نیستند آنهایی که ترجمه شعر را سختترین شاخه علم ترجمه میدانند. خیلیها معتقدند کسی که شعر ترجمه میکند، ابتدا باید شاعر باشد و بعد دست به قلم برده و شعر ترجمه کند. خیلیهای دیگر هم هستند که ترجمه شعر را رد میکنند و آن را در بهترین حالت، تلاشی برای ارائه محصولی میدانند که در نهایت ارزشش بسیار کمتر از شعر اصلی است.

مثلا، رابرت فراست، شاعر صاحبسبک انگلیسی زبان، در مورد ترجمه شعر میگوید:
در ترجمه شعر، چیزی که از دست میرود، خودِ شعر است.
یا مثلا، یک بار در فیلمی از جارموش به دیالوگی برخوردم که بسیار نظرم را جلب کرد:
خواندن شعر ترجمهشده، مثل دوشگرفتن با [کت] بارانی میماند.
به نظر من هم، ترجمه شعر با فاصله، دشوارترین شاخه از حوزه ترجمه است. یکی دو ماه پیش، یکی از دوستان خوبم، شعری را فرستاد و بهعنوان چالش خواست تا این شعر را ترجمه کنیم. نتیجه این چالش، محصولی است که در ادامه میخوانید. این شعر توسط شهرام شکوفی در قالب آهنگی به نام «بگو جانم» خوانده شده است.
Call your name somewhen ‘My Life’. You answer me, my life!
That, My Life, your answer is my whole life.
In this depressed world that take my heart to the after-life,
Answer me with no strife.
Because my heart runs with your life.
You're the pain you’re the cure My Life
Answer me, answer me, answer me, answer me with no strife.
The sound of rain, soother with bare hand,
But without you, My Life, life is disturbing, what can I do to stand?
Arash and his bow are nothing but fable,
But you and your life-giving answer are no tale.
You are the pain you’re the cure My Life
Answer me, answer me, answer me, answer me with no strife.
متن اصلی:
صدایت میزنم گاهی بگو جانم بگو جانم بگو جانم که جانم گفتنت جانم شده جانم
در این بی سامان که جان در سینه میمیردبگو جانم که قلبم میتپد با جانت ای جانم
تو دردی و تو درمانم فقط یک بار بگو جانم بگو جانم بگو جانم بگو جانم بگو جانم
صدای شر شر باران اگر بی چتر شیرینتر ولی تلخه نبود تو چه باید کرد دل جانم
کمان آرش و تیرش خیال خام و افسانه زه عشق از کلام جانمت پرواز ای جانم
تو دردی و تو درمانم فقط یک بار بگو جانم بگو جانم بگو جانم بگو جانم بگو جانم