شما می توانید با انجام تمرینات اینترول لاغر شوید و وزن کم کنید . باید بدانید که تمرینات اینتروال تمریناتی هستند که باعث افزایش سوختوساز و کالری سوزی و در نتیجه کاهش وزن میشوند. این تمرینات برای چربیسوزی بسیار موثر هستند. تمرینات اینتروال، ترکیبی از تمرینات سرعتی پرشدت با زمانهای کوتاه استراحت است که درطول یک جلسهی تمرینی انجام میشوند. تمرینات اینتروال را میتوان بهصورت اختصاصی، براساس سطح تحمل بیهوازی ورزشکار تهیه کرد. البته میتوانید آنها را بدون برنامهریزی قبلی هم اجرایی کنید.
باید بدانید کهتمرینات اینتروال کوتاه بین ۶ تا ۳۰ ثانیه طول میکشند و مقدار متوسطی اسید لاکتیک نیز ایجاد میکنند. این تمرینات برای افراد تازهکار خیلی خوب هستند. برای یک ورزشکار تفننی، تمرینات ۶ ثانیهای برای بهبود سرعت و مقاومت بسیار خوب هستند. تمرینات اینتروال ۳۰ ثانیهای، نتایج بهتری برای ورزشکاران رشتههای رقابتی ایجاد میکنند، اما از آنجا که تمرینات ۶ ثانیهای آسیب کمتری به عضلات وارد میکنند و ریکاوری سریعتری دارند برای ورزشکاران تازهکار بهتر هستند. اما تمرینات بلند مدت اینترول که ۲-۳ دقیقهای هستند نیازمند انرژی بیشتری هستند و به بافتهای عضلانی فشار وارد میکنند. این تمرینات نیازمند مصرف اکسیژن بیشتری هستند و ذخایر گلیکوژن بدن را بهسرعت خالی میکنند. تمرینات بلندمدت اینتروال نیازمند استراحت طولانیتری هم هستند. تمرینات اینتروال بیشتر از ۳ دقیقه، بهندرت مورداستفاده قرار میگیرند و نباید درطول هفته زیاد اجرا شوند باید بدانید که دورهی ریکاوری برای هر ورزشکار متفاوت است، پس باید روش مورد نظر خود را با آزمون و خطا بیابید. بعضی از ورزشکاران ضربان قلب خود را دنبال میکنند و زمانی که ضربان قلب به ۵۰-۶۰ درصد از حالت بیشینه برسد، حرکت بعدی را آغاز میکنند. بقیه نیز منتظر میمانند تا خودشان حس کنند که ریکاوری صورت گرفته است. با گذشت زمان، بهترین روش را برای خودتان پیدا میکنید.
درباره ی تعداد تمرین ها ی اینتروال باید گفت :که این تعداد به سطح شما در ورزش بستگی دارد. شما میتوانید تکرارهای مشخصی را برای حرکات انتخاب کنید، اما اگر درد عضلانی شروع شد و سوزش عضله حتی بعد از استراحت هم ادامه داشت، باید جلسهی تمرینی را به پایان برسانید. اگر با وجود چنین نشانههایی همچنان به تمرین کردن ادامه دهید، باعث افزایش ریسک آسیبپذیری و زمان ریکاوری میشوید. همچنین انجام تمرینات اینتروال درصورت خستگی عضلانی، باعث کاهش اثر این تمرینات و عملکرد شما میشود. در آزمایشگاههای ورزشی با استفاده از محاسبهی ضربان قلب یا سطح اسید لاکتیک اقدام به تعیین شدت تمرینات اینتروال میکنند. بهطور کلی در تمرینات اینتروال کوتاه، هدف، رسیدن به ۹۰ درصد از حداكثر اكسيژن مصرفی است. تمرینات بلندمدت اینتروال از شدت کمتری برخوردارند تا شما بتوانید تمرین را به پایان برسانید. افراد مبتدی باید با تمرینات کوتاهمدت شروع کنند تا از آسیب و تمرینزدگی دور بمانند.
گفتیم که تمرینات اینتروال به افزایش سوخت و ساز می انجامد و تمریناتی مشکلی هستند وقتی این تمرینات را انجام میدهید به فیبرهای عضلانی فشار وارد میکنید، پس ضروری است که به آنها فرصت کافی برای ریکاوری داده شود. تعداد کمی از ورزشکاران وجود دارند که از انجام بیشتر از دو جلسه تمرین اینتروال در هفته سود میبرند، به یاد داشته باشید که باید قبل از شروع جلسهی بعدی ۴۸ ساعت هم برای ریکاوری در نظر بگیرید. روز بعد از تمرین اینتروال بهتر است یک جلسه ورزش سبک داشته باشید. مواظب نشانههای تمرینزدگی باشید، این علایم شامل افزایش ضربان قلب طی زمان استراحت، درد خفیف عضلهی پا، درد و کوفتگی کلی در بدن و خستگی در کل بدن هستند که از بین نمیروند.