مطالعهای جدید نشان میدهد که آلودگی هوا با رفتارهای غیراخلاقی ارتباط دارد.
نویسنده: جیل ساتی
۱۸ آپریل ۲۰۱۸، مجلهیِ نیکیِ بزرگتر، دانشگاه برکلی، کالیفرنیا
مترجم: بهروز نوری
گروه علمی حکمت زندگی

بر مبنای برخی گزارشها، چندین دهه است که بیشترِ جرائم در ایالات متحده کاهش یافته است. بحثهای بسیار جذابی در زمینهیِ چراییِ این کاهش در جریان است ـــ اما مطالعهای تازه عاملی دیگر را معرفی میکند: این که آلودگی هوا نیز کاهش یافته است.
جکسون لو[1]از دانشکدهیِ بازرگانی کلمبیا و همکارانش دادههای مربوط به مواد شیمیایی یا ترکیبات سمی موجود درهوای ۹۳۵۰ شهر آمریکا را در یک دورهیِ نُهساله بررسی کردند و سپس این دادهها را با آمار جرم و جنایت سالانه در آن شهرها مقایسه کردند. با این حال، آنها قبل از انجام تحلیلهاشان، ابتدا بسیاری از متغیرهای دیگر ـــ مانند جمعیت شهر، تعداد پلیس، درآمد، میانگین سطح تحصیلات، ترکیب نژادی، نرخ فقر، نرخ بیکاری، میزان شهرنشینی در شهر و صنایع مادر آن شهر ـــ را که ممکن است بر سطوح جرم و جنایت تأثیر بگذارند، در نظر گرفتند؛ به عبارت دیگر، فهرستی کاملاً جامع.
نتایج همچنان نشان داد که زمانی که شهرها دارای سطح آلودگی کمتری بودند قتل، تجاوز جنسی، سرقت، حمله، دزدی و سرقت وسایل نقلیهیِ موتوری کمتری گزارش شده است. در سالهای آلودهتر این اعداد بیشتر بوده است. جالب اینجا است که در همین دورهیِ نُهساله، جمعیت افزایش یافته است. این نتایج به لو نشان میدهد که اگرچه گرایش به جرم و جنایت در شهرهای بزرگ به دلیل انبوه جمعیت بیشتر است، اما ممکن است جمعیت بیشترِ شهرنشینان تنها عامل جرم و جنایت نباشد.
یافتنِ این همبستگی اولین گام در مطالعهیِ آنها بود. لو و همکارانش از طریق مجموعهای از آزمایشها دریافتند که آلودگی هوا ممکن است در عمل باعث خطاهای اخلاقی شود ـــ یافتهای که میتواند به بحثهای سیاستهای زیستمحیطی و قانونگذاری کمک کند.
لو میگوید: «آلودگیِ هوا نهتنها سلامت مردم و محیط زیست را آلوده میکند، بلکه اخلاقیات مردم را نیز فاسد میکند. «این یک نکتهیِ کلیدی با پیامدهای عملیِ مهم است.»
لو و همکارانش برای توضیح نمای کلیِ این همبستگی، از شرکتکنندگان در مطالعه خواستند به مناظر شهری آلوده یا بدون آلودگی نگاه کنند و در مورد چهگونگیِ زندگی در آنجا خیالپردازی کنند. (آنها به دلایل اخلاقی نمیتوانستند مردم را در معرض آلودگیِ واقعی قرار دهند.)
آنها سپس کاری ظاهراً نامرتبط را انجام دادند ـــ تست ارتباط از راه دور، که برای اندازهگیریِ حل خلاقانهیِ مسأله استفاده میشود. با این حال، در این مورد، نوعی پیچیدگی وجود داشت: آزمایشکنندگان تست ارتباط از راه دور را دستکاری کرده بودند، بنابراین اگرچه به شرکتکنندگان گفته شده بود که تقلب نکنند آنها میتوانستند برای بهبود امتیازاتِ خود دست به تقلب بزنند.
نتایج نشان داد آن دسته از شرکتکنندگانی که در معرض تصاویر آلودگی قرار گرفتند، بهطور قابلتوجهی بیشتر از دستهیِ دوم تقلب کردند، که این فرضیه اثبات شد که آلودگی بر رفتارِ اخلاقی تأثیر میگذارد.
«آلودگیِ هوا نهتنها سلامتِ مردم و محیط زیست را آلوده میکند، بلکه اخلاقیات مردم را نیز فاسد میکند.» | جکسون لو، مدرسهیِ بازرگانی کلمبیا
چرا چنین شد؟ لو فکر میکرد که اضطراب ممکن است در اینجا نقش داشته باشد، زیرا تحقیقات قبلی نشان داده بود که آلودگی میتواند اضطراب را افزایش دهد و اضطراب با رفتارهای غیراخلاقی مرتبط است. بنابراین، گروهِ او آزمایش دیگری انجام داد.
این بار، افرادی هم از ایالات متحده آمریکا و هم از هند جذب شدند و در معرض تصاویر پکن و چین، چه در روزهای بسیار آلوده و چه در روزهای با آلودگیِ کم قرار گرفتند. سپس از آنها خواسته شد تا یک روز معمولی را در شهر تصور کنند و در مورد آن در دفترچهیِ خاطرات چیزی بنویسند. پس از آن، کاری به آنها محول شد که به ظاهر شانس را میسنجید، اما در واقع تقلب را میسنجید.
کدگذارهایی که نسبت به هدفِ مطالعه ناآگاه بودند، با نوشتن به صورت ناخواسته در مورد این که فرد به چه میزان مضطرب، زودرنج، عصبی یا هراسان یا مشتاق، هیجانزده، شاد یا آرمیده به نظر میرسد، پاسخ دادند. نمرات عواطف مثبت بر نتایج تأثیری نداشت. اما کسانی که خود را در شهرهای آلوده تصور میکردند، بیشتر از کسانی که خود را در مکانهای پاک تصور میکردند در این کار تقلب کردند و به نظر میرسید که این افزایش تقلبها به دلیل تفاوت در سطوح اضطرابِ اظهار شده در یادداشتشان بود.
از نظر لو، این نتایج به دلیل اثر اضطراب بر رفتار اخلاقی منطقی است.
او میگوید: «افراد برای مقاومت در برابر وسوسهیِ تقلب یا نقض اصول اخلاقی، اغلب نیاز به استفاده از تدابیر خودکنترلی دارند. اما، وقتی مضطرب اید، منابع روانشناختی زیادی را برای مقابله با اضطرابتان صرف میکنید. بنابراین، منابع کمتری برای مقاومت در برابر رفتارهای غیراخلاقی دارید.»
به نظر میرسد یافتههای لو بسیار دور از ذهنتر از آن چیزی است که معمولاً ممکن است در مورد اثرات اصلیِ آلودگی به آن بیاندیشید. با این حال، آنها بازتابدهندهیِ یافتههای مطالعهیِ دیگری اند که هنوز منتشر نشده است، که نشان میدهد سطوح بالای آلودگی در روزهای خاصی در لسآنجلس و شیکاگو با میزان جرایم خشنتر در آن روزها مرتبط است.
البته، این بدان معنا نیست که حل مشکلات آلودگی نیز جلوی جرم و جنایت را میگیرد ـــ عوامل متعددی در اینجا وجود دارد که باید در نظر گرفته شود. اما اینها در مورد فواید هوای پاک و این که چرا دولتها باید از آن محافظت کنند، شواهدی برای تفکر بیشتر به ما میدهد. لو به این واقعیت اشاره میکند که ظاهراً در حال حاضر برخی از دولتها بودجهیِ سازمانهای حفاظت از محیط زیست را کاهش میدهند، که به نظر او یک اشتباه بزرگ است ـــ و نتایجِ او نیز این را نشان میدهد.
او میگوید: «این کاهش علاوه بر عوارض زیستمحیطی، ممکن است تأثیراتی بر اخلاقیات افراد نیز داشته باشد. آلودگی میتواند یک سقلمه غیراخلاقی باشد که بر افراد زیادی در سراسر جهان تأثیر میگذارد.»

[1] Jackson Lu
لینک این مقاله به زبان اصلی در سایت مجلهیِ نیکیِ بزرگتر:
Can Clean Air Reduce Crime Rates? (berkeley.edu)