
در جمعه یادگیری 22، درباره سه دیدگاه مختلف به کار توضیح دادم: شغل، حرفه و رسالت. در این مقاله قصد دارم کمی بیشتر درباره نگاه رسالت مدارانه به کار صحبت کنم. اینکه در نظر گرفتن کار بعنوان رسالت چه اجزائی دارد و آیا میتوان این نوع نگاه را به کل زندگی بسط داد؟
مدل ذهنی نگرش رسالت مدارانه به کار
افرادی که کار را بعنوان یک رسالت انتخاب می کنند، مدل ذهنی ای مطابق شکل زیر را در خود پرورش می دهند:

این مدل ذهنی از چهار جزء به ترتیب زیر تشکیل می شود:

در نتیجه برای اینکه بتوانیم به کار خود بعنوان یک رسالت نگاه کنیم، باید بتوانیم ماموریت، چشم انداز، ارزش ها و اهداف زندگیمان را شفاف نماییم. کتاب چرایی خود را پیدا کنید و بازی بینهایت از سایمون سینک و کتاب شمال حقیقی از بیل جورج از بهترین منابعی هستند که میتوانند در تدوین این چهار جزء به شما کمک کنند.
چگونه رسالت مدار زندگی کنیم؟
زندگی رسالت مدار بطور خلاصه در سه محور زیر قابل بیان است:
عمر ما فانیست، اما زندگی بینهایت است. قوانین زندگی کاملا شفاف نیستند، بازیگران آن کاملا شناخته شده نیستند و چیزی بهنام برنده یا بازنده در زندگی نداریم. زندگی یک بازی بینهایت است که همواره در جریان میباشد. ما انسانها بعنوان بازیگران این بازی، فقط مدتی وارد این بازی شده و سپس خارج میشویم. عاقلانه است که در یک بازی بینهایت، ما نیز بصورت بینهایت بازی کنیم. یعنی بهجای اینکه دنبال برد، بهتر بودن، برتر بودن و غلبه بر دیگران باشیم، ماموریت و چشمانداز زندگی خود را تعریف کرده و زندگیمان را وقف تحقق ماموریت و پیشروی به سوی چشمانداز و ساختن آیندهای بهتر در این دنیا نماییم. درست است که در نهایت از این دنیا میرویم، اما اثرمان بینهایت باقی خواهد ماند و افرادی خواهند بود که مسیرمان را ادامه دهند.

هر یک از ما ماموریتی (رسالتی) در زندگی داریم که دلیل وجودی ما است. من بستری کلی به نام زندگی میبینم که از دو جز اصلی خانواده و کار تشکیل شده است. ما بیشتر عمرمان را در محیط کار میگذرانیم تا خانواده. بیشتر با همکارانمان در ارتباط روزانه هستیم تا خانواده. در نتیجه کیفیت زندگی ما بیش از کیفیت خانوادهمان وابسته به کیفیت کارمان است. در نتیجه باید کارمان را بعنوان جزئی از هویت و رسالتمان در زندگی ببینیم، این که کارمان قرار است به ما در تحقق چشم اندازها و خلق آیندهای بهتر کمک کند. بستری باشد برای زندگی با معنا، نه جدا از زندگی.
جمله ای از کلیتون کریستنسن هیچگاه از ذهن من نمیرود:" شاخصی که خداوند براساس آن زندگی ما را ارزیابی میکند دلارهایمان نیست، بلکه تعداد زندگی انسانهایی است که بهبود دادهایم."
اعتقاد دارم ارزش زندگی ما براساس کارهایی که برای بقیه انجام دادهایم سنجیده میشود، نه صرفا موفقیت های فردیمان. اگر هر یک از ما به دنبال بهبود زندگی اطرافیانمان در حد توان باشیم، بوسیله آموزش و توسعه آنها یا حل مشکلات احساسی آنها یا ...، یک قدم بهسوی مدینه فاضلهای که همگان متظر ایجادش توسط بقیه هستیم نزدیکتر شده ایم.

#جمعه_یادگیری
#رسالت
#چشم_انداز
#ارزش
#کار_بامعنا
#چرایی
#بازی_بینهایت
#شمال_حقیقی
#کار_هدفمند
#چالش
#پیشرفت_شغلی
#منابع_انسانی
#learning_Friday
#mission
#vision
#purposeful_work
#meaningful_work