این اولین پست من در ویرگوله. وجه تسمیه‌اش هم یک دایرکت گروهی در توییتر بود که در اون از من و چندتا از دوستانم دعوت شد تا جاذبه‌های دیدنی و خوردنیِ «رشت» رو به دو نفر از دوستانی که برای اولین بار به شهر آمده بودند، معرفی کنیم. بد ندیدم تا اونچه که در اون دایرکت در طبق اخلاص گذاشتم رو در ویرگول هم منتشر کنم.
نکتهٔ مهم اینکه پیشنهاداتی که در ذیلِ این جملات میاد نظر شخصی من هست:
استان گیلان از دیرباز مقصد گردشگری بسیاری از مسافران بوده و هست. تقریبا از هر مسافری که بپرسید مکان‌هایی رو برای گردش و تفریح در این استان میشناسند، جاهایی که حتی من بعنوان یک گیلانی اسمشون رو هم نشنیدم :دی اما خب وقتی صحبت از رشت به میان میاد اکثر مسافران اون رو بعنوان یک شهر گذری برای رسیدن به مقصد اصلی خودشون در گیلان به حساب میارن. این موضوع باعث شده تا رشت از نظر جذب گردشگر مغفول بمونه و زیبایی‌های دیداری و شنیداری و خوراکی شهر زیر ده‌ها پست اینستاگرامی و توییتری و فیسبوکی و یوتیوبی که مشغول معرفی جاذبه‌های گردشگری گیلان [و پسران به‌غیر از رشت] هستند مدفون بشه.
تو این پست «یک روز» همراه شما هستم و بهتون میگم که از صبح تا شب کجا برید و چه بکنید و چه بخورید.
اگر صبح زود (۵-۶ صبح) وارد رشت بشید معمولا ( مثل اکثر جاها) با یک شهر خلوت که اکثر مغازه‌هاش بسته‌ست روبرو خواهید شد. ساعات کاری در شهر معمولا از ۹صبح آغاز میشه و قبل از اون تنها تعدادی قهوه‌خانه و رستوران جهت سرو صبحانه باز هستند. اگر سر صبحی گرسنه هستید این بخش برای شماست:
بیخیال کله‌پاچه بشید، رشتی‌ها صبحانهٔ مخصوصی دارند: لوبیاکباب و شاپوری و آشِ شُله‌قلمکار انتظار شما رو میکشه :دی لوبیاکباب همونطور که از اسمش پیداست مخلوط خوراک لوبیا چیتیِ رقیق با تکه‌های کباب چنجه یا کوبیده‌ست و شاپوری مخلوط خوراک لوبیا چیتی (اینبار غلیظ) با املت ربی هست. آشِ شُله‌قلمکار هم داستان درازی داره که ترجیح میدم تعریف نکنم و تنها پیشنهاد اکید کنم که امتحانش کنید.
پیشنهاد من برای خوردن این خوراکی‌ها «کافه خوراک بازارچه» در سبزه‌میدان یا «غذاسرای نریمان» در خیابان سعدی است. برای آشِ شُله‌قلمکار فقط «آش مرادی» پیشنهاد میشه و لاغیر.
انرژی این خوراکی‌ها اینقدر زیاد هست که شما رو تا ناهار سیر نگه داره. حالا وقت پیاده‌رویه :دی
میدان شهرداری رشت: تقریبا معروفترین مکانی که با گفتن اسم «رشت» به ذهن مسافران میاد همین میدان هست جایی که چند سالی هست به کلی تغییر شکل داده و دیگه خبری از صدای خودرو و بوق‌شون نیست.
ساختمان قدیم شهرداری رشت، ساختمان اداراهٔ پست و هتل‌ایران جزو جاذبه‌های دیدنی این محیط هستند.حوض و آب‌نمای مرکز میدان هم جذابیت بصری زیادی جهت سلفی گرفتن داره :دی اگر شانس باهاتون یاری بکنه و اون روزی که هستید جزو روزهای عزاداری نباشه معمولا در ساعت اولیهٔ صبح میتونید اجرای زنده گروه موسیقی شهرداری رشت رو در کنار حوض و آب‌نما ببینید و بشنوید.
خیابان علم‌الهدی: درست سمت چپ ساختمان قدیمی شهرداری رشت خیابان علم‌الهدی‌ست که یکی از قدیمیترین خیابان‌های این شهر است. البته الان تبدیل به پیاده‌رو شده و خودروهای امکان تردد ندارن. تو این خیابان ۳ تا از سینماهای شهر و «کتابخانه ملی رشت» قرار داره که دیدنشون خالی از لطف نیست.
خیابان امام خمینی: بخش ابتداییِ بلندترین خیابان رشت جزو پیاده‌راه مرکز شهر است، این بخش از پیاده‌راه تا ورودی بازار بزرگ ادامه داره.
سبزه میدان: در انتهای خیابان علم‌الهدی، بوستان سبزه‌میدان است که بعلت قرار داشتن در مرکز شهر بسیار پر رفت و آمده اما تا قبل از ظهر چندان شلوغ نیست و میتونید اونجا کمی استراحت کنید و نفسی تازه کنید تا برای ناهار آماده بشید.
حالا دیگه احتمالا گرسنه هستید و دارید خودتونو برای ناهار آماده می‌کنید اما خب اگر اونقدرها هم گرسنه نیستید و عوضش دلتون یه خوراکی شیرین میخواد درست روبروی ضلع شرقی سبزه‌میدان «بستنی حاج حسین» قرار داره. پیشنهاد میکنم حتما بستنی «پسته خامه» اش رو امتحان کنید.
تو رشت تعداد رستوران‌های خوب اینقدر زیاده که پیشنهاد دادن مکان برای صرف ناهار کمی سخته اما با اینحال من به این رستورن‌ها رو رفتم و ازشون راضی بودم و بهتون پیشنهاد میکنم.
کبابی احمد: بنظرم بهترین کباب‌دوش های رشت رو طبخ میکنه و انتظار دارم وقتی اینجا میرید اسم کباب دیگه‌ای رو نیارید :دی تنها مشکلش جای کوچکشه که اگه براتون سخته میتونید سفارشتونو بگیرید و برید در سبزه‌میدان میل کنید.
کبابی حاج‌حسین: بهترین کباب‌ترش و ردهٔ دومِ بهترین کباب‌دوش ها به این رستوران تعلق میگیره. رستورانش به اندازه کافی بزرگ هست و معمولا بابت سفارش غذا و پیدا کردن معطل نمی‌شید.
رستوران تک: اگه دوست دارید غذاهای محلی گیلان غیر از کباب رو امتحان کنید این رستوران رو بهتون پیشنهاد میدم.
بازار رشت: بزرگترین بازار شهر محل جالبی برای گردش و خریده غیر از اینها شنیدن صدای بلند فروشنده‌ها برای جذب مشتری هم می تونه براتون جذاب باشه. ناگفته پیداست که در اینجا میتونید روی خرید ماهی تازه و زیتون پرورده (نه به اون طعم و شکلی که در رودبار هست) حساب باز کنید
خانه میرزاکوچک: خانهٔ قدیمی و البته بازسازی شدهٔ میرزا در محلهٔ «استادسرا»ی رشت قرار داره.
محلهٔ چله‌خانه: یکی از محله‌های قدیمی شهر است. دلیل معروف بودن این محل قرار داشتن آرامگاه «دکتر حشمت» درست در کنار مسجد چله‌خانه است.
محله پیرسرا: یکی از قدیمیترین محلات رشت هست. ابتدای محله رو فروشگاه‌های صنایع دستی تشکیل میده که دیدنشون خالی از لطف نیست. تو کوچه پس‌کوچه‌های این محل خانه‌های قدیمی و درهای جذابشون رو هم میتونید پیدا کنید و از دیدنشون لذت ببرید.
محله ساغریسازان: اینهم نام یکی از محلات قدیمی رشت هست در این محل بازاری قدیمی، «حمام حاجی» و چند خانهٔ قدیمی (مثل خانهٔ سمیعی‌ها) قرار داره که میتونید به دیدنشون برید. محله ساغریسازان پر از کافه‌های قدیمی هست و بنظرم دیدن جنب جوش مردم در این کافه‌ها خیلی جذابه.
یخ‌بهشت رجب: در میانهٔ محله ساغریسازان و درست قبل از اینکه وارد محدودهٔ قدیمی محل بشید «یخ‌بهشت رجب» قرار داره. پیشنهاد میکنم حتما یخ در بهشت هاش رو امتحان کنید و قول میدم که تست کردنش باعث بشه تعریفتون از چیزی که درباره یخ در بهشت دیدید و نوشیدید عوض بشه :دی
بعد از اینهمه گردش احتمالا خسته‌اید شاید بخواید گعده‌ای روشنفکرانه داشته باشید یا فقط جایی برید و خستگی‌ای در کنید :دی بهتون پیشنهاد میدم به این کافه‌ها سر بزنید:
کافه کتاب سایه: درست در میانه پارک ملتِ رشت قرار داره. جای باحال، آروم و شیکی هست و اونجا میتونید مدتها وقت بگذرونید.
کافه زیبا: دلیل پیشنهاد دادن این کافه اینه که بغیر از محلی برای دورهمی، ظاهر آنتیک و جذابی داره که می‌تونه توجه شما رو تا ساعتها جلب کنه.
دیگه وقت شام شده و کم‌کم باید جایی برایم خوردن شام پیدا کرد.
کباب در رشت همیشه می‌تونه انتخاب اول برای همهٔ وعده‌های غذایی باشه اما پیشنهاد اول من «واویشکا» ست. برای خوردن واویشکا در رشت این مکان‌ها رو پیشنهاد میدم:
طباخی احمد در محلهٔ چله‌خانه
جگرکی صداقتی در پل عراق
بعد از واویشکا نوبت کباب میرسه. همونطور که گفتم انتخاب‌ها زیاده اما پیشنهادهای من اینهاست:
گاری کبابی‌های اطراف میدان شهرداری: از ساعت ۸-۹ شب به بعد خیابون های منتهی به میدان شهرداری توسط گاری‌هایی که بساط شون انواع کباب هستند قُرق میشه. اکثرا مردم وقتی به این کبابی‌ها مراجعه می‌کنن سفارششون رو با نان (معمولا بربری) میل می‌کنند و کمتر پیش میاد که برنج سرو بشه. این کبابی‌ها معمولا تا بامداد مشغول فعالیت هستند.
کته کبابی جواد: اگر هنوز دلتون با برنجه پیشنهاد میکنم حتما به این رستوران سر بزنید. موقع سفارش غیر از برنج محلی و کباب از شما با یه کاسه پر از پیازداغ و گوجه و چربی و روغن استقبال میشه :دی
بعد از شام زمان پیاده‌روی فرا میرسه میدان شهرداری رشت حالا در شب جلوه جذابتری پیدا کرده و برخلاف صبح بسیار پر جنب و جوش و شلوغتره میتونید زمان زیادی در در میدان شهرداری بگذرونید.
کنار ساختمان شهرداری و یا در ابتدای خیابان سعدی گاری‌های چای‌فروشی تا بامداد حضور دارند و میتونید از خوردن چای لذت ببرید یا میتونید به «اِسکَمو فروشی» برید و اسکمو بخورید. تو رشت به بستنی های یخی که با زغال اخته یا آلوچه و دیگر خوراکی‌های ترش درست میشه اسکمو میگن.
«اسکمو مژده» یکی از قدیمیترین اسکمو فروشی‌های شهر در محله آفخرا و «آبمیوه بیست» که در نزدیکی مژده‌ست رو برای خوردن اسکمو پیشنهاد میکنم. این مغازه‌ها اکثرا از ساعت ۱۱ شب به بعد کارشون آغاز میشه و تا بامداد ادامه داره.
امیدوارم که خوندن این مطلب باعث بشه که برای گردشگری در شهر رشت ترغیب بشید.
