
پیشنوشت؛
چند روز قبل ۱۳۹۸/۸/۸ بود؛ خب که چه؟
برای بسیاری از ما این اعداد و ارقام بیمعنی بود، نه که بیمعنی، یک روز مثل همهی روزهای دیگر تقویم ولی در بین گروه خاصی از افراد این ماجرا کمی متفاوت بود. چطور؟
موضوع به رُند بودن تاریخ تولد مربوط میشد و تعمیم ذهنی ارزش رند بودن به تاریخ تولد، مثل رند بودن شماره همراه که به خاطر سپردن را راحت میکند، ظاهرا رند بودن تاریخ تولد هم چنین ارزشی داشت و طی این چند سال اخیر ارزش بیشتری هم پیدا کرده است.
همین امر باعث شد افراد زیادی متقاضی بدنیا آوردن فرزند خود در این روز باشند و حتی علیرغم وجود احتمال آسیب به نوزاد در اثر زایمان دیرهنگام یا زودهنگام، باز هم از این خواسته کوتاه نیایند.
از منظر کاربر و مشتری؛
از نگاه بازاریابی عجیب نیست اگر هر فرد خواستهها و انتظاراتی داشته باشد و درصدد رفع آن برآید. به این ترتیب، این سیل استقبال از زایمان در تاریخ رُند هم (اگر حیات و سلامت نوزاد به خطر نمیافتاد) قابل درک و حتی قابل عرضه بود. در این بین، آنچه از نگاه بازاریابی بیش از همه برایم جالب به نظر میرسید را در زیر آوردهام؛
۱- موضوعی به نظر فاقد ارزش به ارزش بدل شده و جمع زیادی متقاضی و درگیر آناند.
۲- ارزش این موضوع به قدری زیاد است که متقاضیان آن حیات نوزاد خود را با ریسک مواجه میکنند و چشم خود را بر تبعات آن میبندند.
۳- گزارشهای متعددی از بیمارستانهایی رو خوندم که برای این روز و روزهای مشابه آماده شدهاند و ظرفیت سرویس دهی بالاتری رو برای این روز در نظر میگیرند (که البته از منظر بازاریابی -توسعه ظرفیت سرویس بنا به درخواستهای اصطلاحا فصلی و افزایش درآمد، این فرصتشناسی قابل ستایش است)
۴- این فرصتشناسی محدود به بیمارستانها نیست و کسبوکارهای فعال در حوزه برگزاری مراسم، جشنها، فیلمبرداری و عکاسی و ... هم میتوانند از چنین فرصتهایی منتفع شوند.
۵- مثل همه حوزههای محصول و خدمت، این حوزه نیز مخاطبان خاص خود را دارد؛ اگر خوب دقت کنیم ویژگیهای مشترکی بین همه این افراد هست که باز هم نشانهای است بر اهمیت و صدق مفهوم بخشبندی بازار و شناسایی بخشهایی از بازار هدف.
۶- تاثیرگذاران بر این نیاز هم کم نیستند؛ از عکاس و فیلمبردار تا سیسمونیفروش و اینفلوئنسرهای فضای مجازی و حتی اقوام، دوستان، آشنایان و همکاران (و چه بسا خود ما با تعجب کردن و حرف زدن پیرامون این موضوع بر آتش جذابیت این موضوع میدمیم)
۷- نیاز لزوما ساخته نمیشود؛ اغلب بیرون کشیده میشود و به مخاطب یادآوری میشود. این مفهوم را برای ایجاد تقاضا و عرضه در عرصه نیازهای جدیتری میتوان بکار گرفت.
۸- ناخوداگاه افراد ذاتا به خوراک فکری نیازمند است، به همان میزان که این خوراک فکری به طریق درست و اصولی تزریق نشود و در دسترس عموم قرار نگیرد، موضوعات سطحی راه خود را به اذهان باز میکنند و در وجود افراد نهادینه میشوند.
توضیح؛
این یادداشت به هیچ وجه در پی تایید رفتار مورد اشاره نیست. هرچند با توجه به بروز و ظهور این پدیده، لازم است آن را به رسمیت شناخت و کمی بررسیاش کرد. یادداشت من از منظر بازاریابی بود و حتما وجوه غالب دیگری مثل جامعهشناسی، فرهنگشناسی، روانشناسی و ... هم حرفهای زیادی برای گفتن دارند.
نظر شما چیست؟ چه نکات دیگری به آن اضافه میکنید؟