در این پست در مورد عادت ها گفتیم و اینکه برای انجام خیلی از کارهای استمراری، نباید متکی به انگیزه داشتن یا نداشتن باشیم بلکه باید سعی کنیم بر موانعی چون بی انگیزگی و تنبلی و ... غلبه کنیم و کار مورد نظر رو هر روز انجام بدیم. حالا در این پست می خواهیم بازهم در مورد عادت ها و اهمیت ساختن عادت های خوب صحبت کنیم.
همه ما به عادت های خوب و بدمون کاملا اشراف داریم. این عادت ها معمولا یک پیش نویس ذهنی هستن که ریشه در گذشته ما دارند ولی در زندگی روزانه ما مستقیما تاثیر می گذارند. خیلی از اوقات، ما می دونیم که چه کاری رو باید انجام بدیم ولی در مقام عمل شکست می خوریم و همون کارهای قبلی رو تکرار می کنیم.دو عامل محرک زیر می تونن در ساختن عادت های خوب به ما کمک کنند:
عامل محرک اول: هر کاری یه اثر کوتاه مدت داره و یک اثر بلند مدت. مثلا خوردن یک کیلو شیرینی خامه ای اثر کوتاه مدتش لذت از خوردن هست اما اثر بلند مدتش چاقیه. ورزش کردن اثر کوتاه مدتش خستگی و بدن درده ولی اثر بلند مدتش سلامتیه. وقتی که می دونیم باید چه کار مثبتی انجام بدیم اما شروع کار برامون خیلی سخته، باید سعی کنیم به اثر بلند مدت اون کار در زندگیمون توجه کنیم و به عبارت دیگه لذت رو به تاخیر بندازیم.
عامل محرک دوم: گاهی اوقات بد نیست توی زندگی برای خودمون نقش بازی کنیم. سعی کنیم عادت های خوبی که می خواهیم در خودمون ایجاد کنیم رو با شخصیت خودمون گره بزنیم. مثلا اگه همیشه دوست داشتیم مرتب و منظم باشیم اما الان وسط خونه بمب ترکیده و حس و حال تمیز کردن نداریم، با خودمون تکرار کنیم من آدم منظمی هستم و این بی نظمی ها رو تحمل نمی کنم! اگر هدف ورزش کردنه، به خودمون بگیم من آدمی هستم که هر روز ورزش می کنم! حالا این ورزش کردن می تونه یک کار خیلی کوچک باشه مثل 5 تا دراز نشست زدن! ولی وقتی با این تلقین و انجام هر روزه کار همراه می شه، بعد از مدتی تبدیل به یک عادت قوی می شه که بخشی از شخصیت ماست. این یک چرخه تقویت کننده است. به خودمون تلقین می کنیم که چه ویژگی شخصیتی داریم (در واقع دوست داریم که داشته باشیم) تا بتونیم راحت تر کار رو شروع کنیم و بعد از اینکه کار رو انجام دادیم واقعا اون بعد شخصیتی در ما تقویت میشه. چی از این بهتر؟!
