? در یکی از جلسه‌های مشاوره‌ای که با آقایی میان‌سال داشتم. متوجه شدم که ایشان از سطح آگاهی و علمی بالایی برخوردار هستند. این شخص درزمینه‌ی کسب‌وکار خود با مشکلی روبرو شده بود. نکته‌ی جالب این بود که او به‌طور تقریبی توانسته بود راه‌حل درستِ مشکل خود را تشخیص دهد اما اقدام قاطعی انجام نمی‌داد و به نظر می‌رسید که همیشه دنبال فرصت بهتری برای واردِ عمل شدن می‌گردد و عمل گرایی نداشت ?
من وضعیت ایشان را به‌خوبی درک می‌کردم؛ زیرا در گذشته، خودم سال‌ها درگیر مطالعه و بررسی موردهایی بودم که دوست داشتم انجام بدهم و فکر می‌کردم که هنوز باید بیش‌تر بدانم؛ زیرا اگر الآن اقدام کنم؛ ممکن است شکست بخورم و ناامید شوم؛ ازاین‌رو، انجام کار مورد لزوم را به تعویق می‌انداختم.
فراموش نکنید که این یک اشتباه بزرگ است که انسان ایدئال‌گرا بوده و تمایل به انجام کاری کامل و بی‌نقص داشته باشد.
ایدئال بودن و انجام بی‌نقص کارها بسیار عالی است اما مسئله این است که تا کی برای تحقیق و بررسی، زمان خواهید خواست؟! تا کی برای آموزش، زمان خواهید داشت؟! آموزش خوب است، اما آموزشِ بی‌عمل، مثل یک باغ‌دار تحصیل‌کرده است که به‌صورت مداوم آموزش باغ‌داری دیده و تمامی فوت‌وفن‌های آن را می‌داند.
او می‌داند که چه کودی برای چه درختی مفید است، در چه فصلی باید چه میوه‌ای بکارد، در چه خاکی چه درختی بکارد و از بسیاری مسئله‌های مفید و ارزنده که شاید هیچ باغ‌دار دیگری نداند نیز آگاه است؛ اما آیا او می‌تواند فقط با تکیه بر دانسته‌های خود در پایان سال به‌عنوان باغ‌دار نمونه انتخاب شود؟ این‌طور نیست.
او فقط و فقط می‌داند، ولی هیچ کاری در قبال دانسته‌هایش نکرده است. او در اصطلاح فنی آن، دچار مشکلی مهم به نام «انباشت اطلاعات» شده است و فقط می‌داند. اگر محصولی برداشت نشود آیا می‌توان او را موفق قلمداد کرد و یا به‌عنوان بهترین باغ‌دار و کشاورز معرفی کرد؟ خیر.
باید بدانیم که قسمت‌های زیادی از زندگی ما، چه در مسائل شخصی و چه در کسب‌وکار، حول محور مذاکره می‌چرخد و باید برای پیشرفت در زندگی و کسب‌وکار، اصول و فنون آن را بدانیم.
⚫ هم‌چنین، فقط آگاهی از این موردها کافی نیست، بلکه دانسته‌های ما باید عملیاتی شوند و جامه‌ی عمل بپوشند تا به‌قول‌معروف، بتوانیم شاهد موفقیت را در آغوش بکشیم.
